ANTAKYA'DAN
Daralan sokakların soğuğunda,
Onlarca suretin arasında hiçliği arıyorum...
Geceden kalma kömür kokusu
Ciğerlerime işlerken;
Taş yolların sesiyle kulaklarımı şenlendiriyorum.
Esnafın ciddiyeti suratlarından akıyor
"Gözler tek tek açılıyor."
Soğuktan elleri hafif kızarmış,
"Çıraklar"
Sokağın yabancılarını izliyor.
Bulutlar şehrin üstüne çökerken;
Güneşin giremediği bitişik evlerin ardından
Hafif ışıklar süzülüyor.
Ve Müslüm işlenmiş duvarın her bir zerresine;
"Bergen'in hemen karşısında"
Sitemde ressam,
"Hangimiz sevmedik..." Diyor!
Asi'ye akan sokaklar,
Elbette bitiyor.
Geride kalanlar, izliyor ayyaşları.
Şarkılar, suretler,
Şarapları bastıran ahşap kokusu.
İzliyor...
Hüseyin Mert Turan