AZIN BEREKETİ OLURMUŞ
Adam sıcaktan bunalmış halde otobüse binmiş, otobüsün kalkmasını bekliyor. Otobüs kaçacak diye su almayı unuttuğu için dili damağına yapışmış.
Otobüse bu arada üstü başı pejmürde, elinde kendisinin yarı boylarında 24’lü su kolisi olan 10 12 yaşlarında bir delikanlı giriyor.
Delikanlı: “Su isteyen var mı?” diye soruyor?
“Ver bir tane delikanlı” diyor adam.
Çocuk suyu getirirken adam da ceplerini yokluyor ve hiç bozuk parasının olmadığını fark ediyor. Beş lira veriyor.
Alnından akan, hakikaten toplumun yüzde doksanının unuttuğu alın terini siliyor delikanlı. Elini cebine atıyor ki onun da iki lira bozuğu var.
Ve aralarında şu konuşma geçiyor.
“Tamam, delikanlı kalsın beş lira.”
“Yok, gidip bozdurup geliyorum hemen.”
“O zaman ver o iki kirayı gerisi kalsın.”
“O da olmaz. Su 1 lira.”
“Tamam, borcun olsun bana.”
“Ben borçlanmam. İlla biri borçlanacaksa suyu al da sen borçlan.”
“Tamam, kızma hadi al parayı o zaman bozdur da gel.”
“Yok, ya otobüs gitmiş olursa. Tut sen bu parayı ben kendi paramdan bozdurup geliyorum”
“Ya otobüs kalkarsa ben ne yapacağım o zaman.”
“Senin paran bende kalsa ben senin gibi birine veremem. Ama sokakta benim gibi su satan çocuk çok! Sen bana veremezsen onlardan birine verirsin hepimizin kaderi aynı bizim sonuçta.”
Adamın gözleri dolu dolu oluyor.
Çocuk gidip kendi parasını bozduruyor ve geri dönerek adamın dört lirasını veriyor.
“Kaç su satıyorsun bir günde?”
“200 kadar normalde ama bu gün daha seninle siftah yaptım.”
“O niye?”
“Suyum bitmişti almaya gidecektim baktım cuma vakti gelmiş, cumayı kıldım su aldım geldim ancak.”
“Peki, bu gün kazandığın yetecek mi sana?”
Çocuk pek çoğumuzun bolluk içinde unuttuğu, hatırlamadığı bir cümleyle cevap veriyor.
“ AZIN BEREKETİ OLURMUŞ babam öyle derdi”
“Baban nerede?”
“ŞEHİT oldu. ŞEHİT OĞLUYUM ben”
Adam ağlıyor ve otobüste olan herkes onlara bakıyor.
Derken şoför geliyor ve “haydi eyvallah” diyor delikanlı.
Adam “bana dua eder misin?” diyor.
Çocuk da “Tamam ama sende bana, anneme ve kardeşime edeceksin. Hasta olmayalım ve her gün tok karınla güvende uyuyalım diye”
Adam, “Peki” diyor “söz”
Adam, otobüs kalktıktan sonra kendi kendine söz veriyor: “Bu dört lirayı bir ömür saklayıp her israfımda bakıp vazgeçeceğim inşallah”
Ve “Ben bu gün hayat dersi aldım, Hem de en hasından.” Diyor.
*****
Başka söze ne hacet?
Biz de cebimizde hep dört lira bulunduruyoruz.
Aslında israf olan her harcamamızda bu şehit çocuğunu hatırlatsın diye.
Ve biz de bir su bedeli ile büyük bir hayat dersi aldık.
“Az olsun ama helalinden olsun. Azın bereketi çok olur”
Sevgiyle kalın
Kamil AKDOĞAN