BAKIŞ AÇISI
Çok zaman önce, bir delikanlı, bir bilgeye öğrenci olmak ister.
“Bana talebe olmak zordur” der bilge; “korkarım sen bunu başaramazsın.”
Ama genç kararlıdır. Kendisinden ne isterse yapmaya hazır olduğunu söyler. Bilge de ona manevi yoldaki ilk vazifesini verir:
“Bir yıl boyunca kim seni kızdırmaya çalışırsa, ona bir lira vereceksin” Der.
Genç denileni yapar ve tam bir yıl boyunca kendisini öfkelendirmeye çalışan insanlara para verir. Bir yılın sonunda talebe, bilgeye gelir ve bundan sonraki vazifesine hazır olduğunu bildirir:
“Önce şehre git ve bana biraz yiyecek al!” der bilge.
Genç yanından ayrılır ayrılmaz bilge, dilenci kıyafetine bürünüp sadece kendisinin bildiği kısa bir yoldan, gençten önce şehre ulaşır. Gencin geçeceği yola oturur ve onu bekler.
Genç tam yanından geçerken, dilenci kıyafetindeki bilge ona hakaret etmeye başlar. Başkalarının duyacağı kadar yüksek sesle, onun ne kadar aptal göründüğünü söyler. Ama gençte hiçbir öfke işareti olmaz. Tam aksine:
“Ne kadar harika!” diye karşılık verir; genç, sakin bir şekilde. “Tam bir yıl bana hakaret eden herkese para ödemek zorunda kaldım; şimdi tek kuruş ödemek zorunda değilim.”
Bunun üzerine üzerindeki dilenci kıyafetini çıkaran ve yüzünü gence gösteren bilge gence şöyle der:
“Başkalarının ne dediğine aldırış etmemeyi başaran bir kişi, bilgelik yolunda adım atmış demektir. Eminim ki, sen bundan böyle hakaretlere aldırış etmeyeceksin ve doğru bildiğin yoldan asla şaşmayacaksın.”
*****
Tanıdıklarımız arasında başarımızı çekemeyen, her fırsatta eleştiren, yanlış tanıtmaya çalışan ve daha da ötesi eleştirilerini hakarete kadar götüren insanlar mutlaka olacaktır.
Zaman zaman bunların varlığından ve tavırlarından rahatsız olur ve üzülürüz.
İşte bilgelik, bunlara aldırış etmemek, gülüp geçebilmek ve yoluna devam edebilmektir.
Zira meyvesi olan ağaç taşlanır.
Sevgiyle kalın
Kamil AKDOĞAN