DÜŞÜN YAKAMIZDAN

DÜŞÜN YAKAMIZDAN

      Merhaba sevgili okuyucu kardeşlerim. Yazımın başlığına bakınca ister istemez kime kimlere seslendiğimi merak etmiş olacağınızı tahmin ediyorum.
           Sevgili okuyucularım, işini yapamayan, kendisine teslim edilen kurumu yerinde saydıran, verilen görevin ağrılığı altında ezilen, millete hizmetten çok kendi etrafına hizmeti görev sayan herkese sesleniyorum; Düşün Yakamızdan!
Hatırlayan mutlaka olacaktır,1990’lı yıllarda Topboğazı Antakya arası tek şerit ve köstebek yuvası bir yol vardı. Bu yol sadece hemşerilerimizin değil dışardan gelen misafirlerinde dilinde  pelesenk olmuştu. O zamanın siyasi iktidarı daha fazla dayanamadı ve köstebek yuvası yolu yaptırmak zorunda kaldı. O gün emeği geçenlere ve Topboğazı Antakya yolunu şimdiki haline getirenlere gönülden teşekkür ediyorum. 
                Şimdi geldiğimiz noktada şehrimiz o kadar kötü yönetildi, o kadar kötü yönetiliyor ki maalesef bütün şehir köstebek yuvası olmuş durumda. 
Nereye gitsek, nerden bir misafirimiz gelse ilk söz; “ Bu yolların hali ne böyle” oluyor.
 Gerçekten bu yolların bu kadim şehrin hali ne böyle. Sadece yolar mı? Elbette sadece yollar değil.
Yapamıyorsanız hiç ayıp değil çekip gidin. Emaneti aldığınız millete teslim edin. Evde torun sevin, künefe çevirin, kedi köpek eğitin. Hatta bu şehre yaptığınız günahlarınıza tövbe edin. 
Sevgili Dostlar içim yanıyor, bu şehirde doğmuş bu şehirde yaşamış, yaşamaya devam edecek ve bu şehirde hayata gözlerini kapamayı düşünen bir hemşeriniz olarak, benim gördüğümü sizler görmüyor musunuz? Milletten hizmet için aldığı yetkiyi milleti adeta ezenler görmüyor mu?
 Merkezi hükûmetin ilimize yaptığı yatırım ve güzel işler maalesef Hatay ilindeki büyük küçük belediyelerce adeta perdelenerek yok edilmektedir. 
Son yıllarda en çok heba olan yaşanamaz hale gelen şehir neresi derseniz, cevap elbette HATAY olur. Hatay içerisinde hangi ilçe derseniz Merkez ilçe ANTAKYA cevabını alırsınız.
Ey koltuklarından güç alan kibirli ego yumağı zevatlar lütfen çevre illeri bir gezin, nerden nereye gelmişler. Birde şehrimizi gezin, neydik ne olmuşuz.
Şimdi bu yazıyı okuyan yalakalarınız hemen size ulaştıracaklar bunu adım gibi biliyorum. 
Zaten bende duymanızı okumanızı hatta etkilenip bir şeyler yapmak için harekete geçmenizi sağlamak amacıyla; vatandaşlardan ve içimden gelenleri klavyeye vurduğum sert darbelerle satırlara döküyorum. 
Beyler bıçak kemiğe dayandı, bu şehir ölüyor, bu şehirde yaşayanlar sinir krizleri geçiriyor; artık basit künefe şovlarını, algı yöneten turistik gezileri, sokak cadde ıslahı diye yutturduğunuz boyamalardan vazgeçin. Toplayın çok bilen bürokrat ve teknokratlarınızı ne yapabiliriz diye kafa yorun.
Toplumun ileri gelen kanaat önderleriyle, sivil toplum kuruluşlarıyla hatta halkın bizzat kendisiyle toplantılar yapın, fikirler alınki, bu güzel şehrin güzel insanları rahatlasın.
           Sayın Valim; ilimize geldiğiniz günden bu yana yaptığınız güzel hizmetler için teşekkür ediyoruz. Lütfen Dörtbin yıllık geçmişe sahip bu kadim şehrin cadde ve sokaklarını köstebek yuvasına çeviren sorumlulara bir çift söz edin. Belki sizden utanırlar; bir şeyler yapar veya çekip giderler.
Sevgili okuyucularım sözü çok uzatmak istemiyorum, kimseyi kırmak niyetimde asla yok. Doğup büyüdüğüm, aşığı olduğum bu müstesna şehrin eski günlerine kavuşmasını istiyorum. Toplumun içinde olan bir kardeşiniz olarak her gün dinlediğin onlarca esnafın, onlarca vatandaşın çığlıklarını dile getirmeye çalışıyorum. 
Şunu da açıkça belirteyim; bu buruda kalmayacak, şehrimizin kaderine hükmeden, atanmış seçilmiş her kademedeki görevliler vicdan edip sahaya ininceye kadar; vatandaşın dili olmaya devam edeceğim.
Selam ve sevgilerimi sunar iyi günler dilerim.
Yüksel AYDIN