ESARET Sana göre değildir toprak yolda yürümek Sen taş kaldırımların esir tuttuğu kızsın Sana layıktır böyle sokaklarda çürümek Sen koskoca şehirde sen her gece yalnızsın Ben köylüyüm ben fakir olsam da sana göre Benim köyümden akar cennette akan dere Sosyete çocuğuyum desen bile bin kere Sen yolunu kaybetmiş yolcunun avazısın Bana fazla gelirken bir lokmanın ötesi Bana bülbül sesiyken kuzunun melemesi Bana yeter de artar ırmakların su sesi Sen yılana sarılmış denizlerin tuzusun