Gönüller Yapmaya Geldim
Peygamberimiz bir gün Hz Ali’ye sorar:
-Ya Ali, Allah’ı seviyor musun?
-Evet ya Resulallah!
-Peki beni seviyor musun?
-Evet ya Resulallah!
-Peki eşin Fatima’yı seviyor musun?
-Evet ya Resulallah!
-Peki çocuklarını?
-Tabii ki seviyorum Ya Resulallah! deyince Peygamberimiz:
-Peki Ali, bir kalbe bu kadar sevgiyi nasıl sığdırıyorsun diye sorunca Hz. Ali cevap veremez ve bunu düşüneceğim diyerek ayrılır.
Eve geldiğinde düşünceli halini gören eşi Hz. Fatima:
-Ya Ali, eğer bu düşünceli halinin sebebi dünyalık bir şeyse üzülme bırak sana yakışmaz. Rahmani bir şeyse anlat birlikte çözüm bulalım der.
Hz. Ali, Babası Hz. Muhammed ile olan konuşmasını anlatır.
Hz. Fatima:
-Git ve babama de ki kişi Allah’ı ruhu ve aklıyla sever; Peygamberini kalbiyle sever;
Eşini nefsiyle, çocuklarını da şefkati ile sever der.
Hz. Ali gider ve Peygamberimizi bulup anlatır bunları.
Peygamberimiz tebessüm eder ve: “Ya Ali, senin bana getirdiğin cevap nübüvvet ağacından koparılmış bir gül gibi kokuyor.” der . . .
*****
Sevgi çok çeşitli ve gönlümüz de bütün hepsini barındıracak kadar büyük.
Annemizi sevmemiz eşimizi de sevmemize engel değil, zira annemiz ile eşimiz birbirine alternatif ve rakip olmadıkları gibi sevgileri de birbirinden farklıdır;
Her ikisini sevmemiz babamızı sevmemize de engel değil, zira baba sevgisi de farklı;
Çocuk sevgisi, kardeş, akraba, insan ve arkadaş sevgisi, hayvan sevgisi, doğa sevgisi, vatan ve millet sevgisi hepsi ayrı ayrı sevgilerdir ve hiçbiri diğerinin yerine geçemez.
Bir arkadaşımızı sevmemiz de bir diğerini sevmemize engel değildir.
Sevginin sunuluş şekli ve insanlardaki çekemezlik duyguları, varsa problemlerin temel nedenidir sanırım.
Koca Yunus ne güzel ifade etmiş:
“Ben gelmedim dava için, benim işim sevi için
Dost'un evi gönüllerdir, gönüller yapmağa geldim”
Sevgiyle kalın
Kamil Akdoğan