SARLIYORUZ KARDEŞLİĞE

SARLIYORUZ KARDEŞLİĞE

Gelip yağmaladılar sevinçlerimizi

Ürküttüler dalda ötüşen kuşları

Halayımıza ağıt bırakıp

Dilimize vurmak istediler kilitleri

Korku saldılar hiç yoktan 

Çocuklarımızın körpecik yüreklerine

Dumana boğup gözlerimizi

Orman yangınlarında kül gibi savurdular

Aşımıza kin katıp

Suyumuza nefret saçtılar kendilerince

Kardeşçe yaşarken aynı topraklarda

Ekmeğimizi katıksız 

Yarınımızı umutsuz bırakmak istediler

Utanmandan sinsi sinsi gülerek

Ve doludizgin koşturdular atları

Tozu dumana katarak

Toynaklarında ezerek sevinçlerimizi

Yağdırıp göğün kızılını gün ortasına

Hüzün yağdırdılar sevgi topraklarına

Oysa biz 

Aynı topraktandık

Aynı göğün mavisine 

Gecenin karasında aynı yıldıza sevdalıydık

Bilmiyorduk zulme itaat etmeyi

Ve korkaklar gibi boyun eğmeyi

Bölüşmüştük sevinçlerimizi 

Dayatılmış bölünmüşlüğe rağmen

Acılarımızı

ve en çok da yarınlarımızı

Kar tutsa da bir yanımız Cudi'de

Bir yanımız ılık ılık akıyordu Karadeniz'de 

Çukurova'da sıcak 

Urfa topraklarında eriyen hasret kadar yakıcıydık

Ve Diyarbakır suları kadar güçlüydük

Siper etmiştik inancımızı

Yasaklara

Yağmalara

Ve bölücülüğe karşı

Sonra gittiler korkak köpekler gibi

Bakmadan arkalarına 

Kendi oyunlarında yenilerek

Biz yine yaşıyoruz

Aynı göğün altında ve aynı topraklarda 

Daha da sarılarak kardeşliğe

Şükrü ÇANKU