SAVAŞIN KOLLARI

SAVAŞIN KOLLARI

Uzundur savaşın kolları

Amerika'dan Orta Doğu'ya uzanan

Hayretimce pek hoyrat

Çocuk yüreğimde çok zalim

Kusursuzca acımasızdır savaş

Ne geçmişime mütevazi duygusu

Ne bu günüme hürmetkar saygısı

Ne de geleceğime övgüsü vardır

Sarar her yanımı örümcek ağı sanki

Ekmeğimi katıksızca böler

Suyunu keser çeşmelerimin

En tatlı yerinden tüketir uykularımı

Kanatır rüyalarımın en renkli olanını

Kınında çürütür kılıcımı

Keskinliğini yitirir sevmeye olan harcımı

Büyütür içimde insanlığa hıncımı

Üstüme yığar toprak damların tozunu

Bir çadırda aratır aradığım huzuru

Ne utandırır Munzur'u

Ne de mutlu eder Hınzırı

Alır en küçük kardeşimin ruhunu

Doğumunu kutlamadan

El değmemiş geçmişimi

Hesapsızca yaşadığım anımı

Hayalini kurduğum yarınımı alır

Annemi alır götürür bir seher vaktinde 

Babamı bir kurşuna hedef ettirir gün ortasında

Deşilir karnı kara toprağın

Gökyüzü ağlamakta ölenlerin yasında

Adını duymadığım bombaları düşürür beynime

Üşüşmüş dünyanın her yerine heyheyler

Kundakta üşür bebeler temmuz sıcağında

Utanmaz zafer kazanan ben beyim diyen beyler

Ve sen savaşın masum yüzü 

Seni düşünmeden edemem kalbimin orta yerinde 

Ya da yanarken bedenin bir yangın alevinde

Kurşuna hedef olurken masum hayallerin 

Şarapnelde parçalanırken umutların

Seni ben bir bombanın patlamasında değil

Bir çiçeğin kokusunda yitirmek isterim

Seni ben savaşın kollarında değil 

Özgürlüğün avuçlarında bulmak isterdim

Seni ben savaşın kollarında değil 

Annenin kucağında görmek isterim

09.02.2018

Şükrü ÇANKU