Yüreğim ellerinde kaldı ben gözlerinde… * sana bir kalp sunsam, dedim durdu, baktı ve uzattı ellerini, koparıp aldı ne varsa… yüreğim ellerinde kaldı ben, gözlerinde… gözleri öldürüyordu insanı ve sözleri… sadece, “acıtma ama” diyebildim sessizce, “yaralıdır, acıtma!…” mevsimlerden yaz dı, kışa erkenden girdim… soğuktu ve ben üşümüyordum… gelmedi bir türlü; bahar da nerde kaldı… yüreğim ellerinde kaldı, ben gözlerinde bir de giderken fısıldadığı sözlerinde… “unut beni!” diyordu uzaklaşırken uyandım ter kan içinde… yaşadıklarım rüyamdan geriye kalandı zaten hepsi yalandı…