ARKAN SAĞLAMSA SESİN GÜR ÇIKAR

ARKAN SAĞLAMSA SESİN GÜR ÇIKAR

ARKAN SAĞLAMSA SESİN GÜR ÇIKAR

< Bunlardan Çapanoğlu Süleyman Bey, diğer derebeylerin aksine merhametli ve masumları koruyan bir beydi.
Bir gün, zayıflıktan iskeleti çıkmış bir eşek, Çapanoğlu konağının önünde mecalsiz bir halde dolaşırken, açlıktan konak kapısının ipini kemirmeğe başlar. İp sallanınca ucundaki çıngırak da çalar. Kapıda biri var zannederek kapıyı açan uşaklar, eşeğin bu haline acır ve bunda bir iş var diyerek Çapanoğlu’na haber verirler.
Hayvancağızı gören Süleyman Bey, eşeğin sahibini buldurur ve adama okkalı bir sopa attırdıktan sonra:
“Bu hayvana günde beş okka arpa yedirip tımarını yapacaksın ve her hafta bana getirip göstereceksin” der.
Bu esaslı bakım sonunda hayvan çok semirir ve avazı çıktığı kadar anırır. Eşek anırdıkça sahibi de mahzun mahzun şöyle der:
“Anır eşeğim anır, Çapanoğlu gibi arkan var. Arkan sağlamsa sesin gür çıkar”
*****
Başka bir hikayede de adam dayak yerken “Ah arkam, ah arkam” diye feryat eder.
Diğerleri merak eder: “Yahu biz senin arkana bile vurmuyoruz. Neden ‘ah arkam’ deyip feryat edersin?”
Dayak yiyen cevap verir: “Arkam olsaydı beni dövemezdiniz ki. Feryadım bunadır”
Sanırım başkaca yoruma ihtiyaç yok.

 

Sevgiyle kalın
Kamil AKDOĞAN