Başıma Taç Yapıyorum

Bir baba ölmeden önce oğluna şöyle der:

“Bu saati bana büyükbaban verdi. İki yüz yıldan daha eski bir saattir. Bunu sana vereceğim ama vermeden önce bir iki şey yapmanı istiyorum... Şimdi git sokağın başındaki saatçiye ve saatin kaç para ettiğini sor...”

Oğlu gider ve döner...: “Beş dolar verdi çünkü çok eski bir saat dedi” der...

Babası tekrar: “şimdi köşedeki kafeye git ona sor...”

Oğlu yine sorar ve döner: “baba beş dolar verdi” der...

Babası: “bu kez de müzeye git ve sor...”

Oğul sorar ve: “baba bana bu saat için tam bir milyon dolar verdiler” der...

Ve baba oğula der ki: “DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER...

Doğru olmayan bir yerdeysen ve sana değer verilmediğini hissediyorsan buna üzülme...

Senin değerini kim biliyor ve seni takdir ediyorsa orası senin için doğru yerdir...

Senin için doğru olmayan yerde kalma!!!

KENDİ DEĞERİNİ BİL....”

*****

Zaman zaman anlamsız kalabalıklardansa yalnız kalmayı tercih ederiz. Çünkü kendimizi bulunduğumuz yere ait hissetmeyiz.

Belki anlaşılmamaktan, belki de değerimizin bilinmemesinden kaynaklanır ama biz bunu anlarız.

Nasıl altın yere düşmekle pul olmazsa, yanlış yerde olmak da insanın değerini düşürmez. Buna rağmen doğru yerde olmak, insanı rahatlatır ve güven verir.

Biz, ait olmadığımızı hissettiğimiz hiçbir yerde durmamayı kendimize ilke edindik. 

Nadiren yalnızlık duygusuna kapılıyor olsak da hiç kimsenin bize değersizmişiz gibi davranmasına  fırsat vermiyor, değerimizi bilen insanları da başımıza taç yapıyoruz.

Bizce doğru olan bu!

Sevgiyle kalın

Kamil Akdoğan