BİR ADAM VARDI
Şuracıkta bir adam vardı
Şuracıkta az önce
Alıp götürdüler
Henüz yaşı yirmiydi bence
Tek bir söz bile etmeden
Yürüdü,gitti sessizce
Kim bilir kimin içindi bu hüznü
Bu semtsiz sokaklarda
Kimler karartmış gökyüzünü?
Şuracıkta bir adam vardı
Kaç sabah gördüm onu burada
Kaç kez eğildim, oturdum yanına
Tek bir derdini bile anlatmadı bana
Alıp götürdüler bu sabah
Ne bir sitem ne gözyaşı ne dilinde ah..
Konuşsa belki yüzümüz olmazdı
Bir daha ömrümüzce konuşacak
Yürüdü gitti kimse duymasın diye
Attı her adımını ağır ağır, utanarak...