BİR MİLLET NASIL AYAĞA KALKAR

BİR MİLLET NASIL AYAĞA KALKAR

(Yoksulluk Kader değildir)

Her birimiz yoksullara ve muhtaç durumdaki insanlara yardım ediyoruz değil mi?
 Peki bu kadar yardıma bu insanlar muhtaçlık hallerinden kurtulabiliyorlar mı?
Cevap:  Hayır.
Peki neden?
Bunun pek çok sebebi var:
Birincisi bu insanlara kalıcı bir iş bulmadığınız müddetçe bunlar başkalarından geçinmeye devam edecektir.

 2 -Yaptıgınız yardımlar bunları tembelliği alıştıracak ve artık çalışarak para kazanmak bunların nefsine ağır gelecektir. Çünkü insanoğlunun böyle bir tabiat var. Bu nedenle zamanla daha fazla yardım istemek durumunda kalacaklardır.

1992 Erzincan depremini yaşayan bir esnaf anlatıyor: Deprem olduğu için işlerimiz bozulduhayat durma noktasına geldi. 

Bu nedenle Kızılay bize ekmek dahil her türlü yiyecek yardımı yapmaya başladı.

Hayat normale dönünce fırına gidip ekmek almak istedim.  Ancak ara vermek bana o kadar ağır geldi ki kendime inanamadım.

Uzun bir süre ekmeğimizin bedava karşılanması bizi büyük bir tembelliğe ve cimriliğe sevk etmişti.

Bu nedenle para harcamakta bana çok zorluk çektiğimi anladım.

Burada anladım ki yoksul insanları yardıma alıştırdığımızda paraları olsa dahi harcamaya zorlanmaktadırlar. Bir de kimin ne kadar ihtiyaçlı olduğunu bilmediğimiz için belki çok ihtiyaçlı olan bir aile yerine daha az ihtiyacı olan ailelere yardım yapmak zorunda kalabiliyoruz Bu da toplumsal dengeyi gerçekten bozmaktadır..

Peki çare nedir?

Çareye geçmeden önce bir hakimin yaşadığı bir olayı anlatmak istiyorum.
"Karadeniz'deki bir ilçe adliyesi'nde görev yapıyorum.Kış mevsiminde adliye binasına girmek istedim. Merdivenlerde buz vardı ve ayağım kayarak düşme tehlikesi atlattım.  Adliye ile hükümet binası aynı olduğu için sorumlusu olan kaymakam Bey'in yanına çıktim.  
Kaymakam bey bu merdivendeki buzların neden temizlettirmiyorsunuz dedim

Kaymakam da görevli olmadığı için temizlik yaptıramıyorum diye cevap verdi.

Kaymakam bey'e şunu sordum: Bu ay sosyal yardımlaşmadan kaç kişiye yardımda bulundunuz.

Kaymakam bey müdür bey'e telefon etti ve 300 kişi olduğunu söyledi..

Kaymakam beye şunları söyledim.
Kaymakam bey mademki merdivenlerdeki buzları temizleyecek göreviniz yok. Bu iş devletin asli işi ve sorumluluk gerektirmektedir ve mademki siz ayda 300 yoksul insana yardım da bulunuyorsunuz neden bu insanların aldığı yardımların karşılığını ödetmeyi düşünmüyorsunuz. (Devletin asli görevini yapacak eleman yok ancak siz yoksullara karşılıksız yardımda bulunuyorsun Bu da ayrı bir garabet)
300 kişiden 200 kişinin bu işi yapabilecek durumda olduğunu düşünelim her gün birine bu görevi vermiş olsanız zaten kış sezonunu bitirebiliriz.

Kaymakam bey bu durum hiç aklımıza gelmedi diye cevap verdi."

Şimdi gelelim konumuza.
Yoksullara yardım bir hastanın yoğun bakım dönemine benzetilebilir.. Bu hastaya oksijen takviyesini ne kadar yapıyorsak yoksullara da yardımı bu süre içerisinde yapmamız gerekir.
Yani geçici ve zor koşullar ortadan kalkıncaya kadar olmalıdır.

Eğer bir insanın ciddi bir sağlık problemi yoksa çalışacak gücü ve takati yoksa ya da kocası ölmüşse ve bakacak kimsesi yoksa bu insana yardımda bulunabilir. Bu tip aileleri bir kenara bırakalım.

 Eğer bir insanın çalışacak gücü var ve bu siz bu insana sürekli yardımda bulunuyorsanız bu insana en büyük kötülüğü yapmış oluyorsunuz.

Bırakın bu insanı, tüm topluma ve devlete en büyük kötülüğü yapmış oluyorsunuz.

Neden mi.
Çünkü bu insanı gerçekten tembelliğe alıştırıyorsunuz, tüm yeteneklerini köreltiyor sunuz, çalışmadan bedava tüketmenin lezzetini taktırarak bu insanı insan olma vasfından uzaklaştırıyor sunuz.

Sürekli yardımla yaşamaya alıştırılan insan  asla yeteneklerini zorlamayacak ve çalışmadığı için kabiliyetlerini de fark etmeyecektir.

Peki ne Yapabiliriz?
Önerim şudur:
Yoksullara yaptığımız bütün yardımları gözden geçirelim gerçekten çalışacak mecali olmayan ve kimsesiz aileleri bir kenara bırakalım.

 Sağlığı gücü ve kuvveti yerinde olan insanlara verdiğimiz yardımın karşılığında mutlaka onlara bir iş yaptıralım. Bunlar da kendilerini değersiz hissetmesinler.

 Örneği sokakları temizleettirelim. Cami ve okul bahçelerini temizle ettirelim okul sınıflarını temizlettirelim.(birçok okulda temizlik görevlisi olmadığını biliyorum)

Yeşil alanlar ve Park alanlarındak dikenleri ayıklattıralım.  Parklara bahçelere Fidan diktirelim.. kütüphanelerde çalıştıralım. (Kitaplarla tanışıp kitapların sıcaklığını hissetsinler)

Boyası dökülmüş paslanmış resmi kurumların kapılarını boyattıralim. Belediye otobüslerini kamu araçlarını yıkattıralım.

 Okulların boyası ve badanası dökülmüş duvarlarını boyattıralım. Sokaklar'daki duvar yazılarını ellerine boya ve fırça vererek temizlettirelim parklarda belediye görevlilerinin yaptığı işleri yaptıralım  vs. 
Bu işin takibini de muhtarlara ve belediyelere verelim belediyeleri yapılacak işleri sırala sınlar ve bu görevleri yaptığına dair getirdikleri belge ile bu insanların yardım almalarını sağlayalım.

SONUÇ:
Bu bize ne sağlayacak .
 1-Öncelikle gerçekten ihtiyacı olup olmayanları ayırmamıza yardımcı olacak ve verdiğimiz paralar gerçekten ihtiyaç sahiplerine gidecektir.
 Çünkü ihtiyacı olmayan insan bu işi yapmayacak ve yardımı da almayacaktır.

2-Bu insanlar kendilerini değersiz hissetmeyecekler ve yaptıkları bir işin karşılığında bu parayı aldıklarını düşünecekler.

3-Bu insanlar kendi yeteneklerinin farkına varacaklar.
Hangi işi yapıyorsa yapsınlar. Yaptıkları işte ne kadar başarılı olduklarını hem kendileri hem de etrafındaki insanlar anlayacaktır.

Bu yeteneklerini gören pek çok insan bunlara iş verebilecektir...(Bu durumu gören pek çok işçi işini kaybetme tehlikesiyle işleri daha düzgün yapmaya başlayacaktır (

 4-Bu insanlar sürekli çalıştıkları için  vücutları  hantallaşmayacak ve  çalışmaktan keyif alacaklar. Alın teri ile para kazanmanın hazzına varacaklardır..

İddia ediyorum ve inanıyorum ki bunu yaptığımız takdirde kısa sürede bu ülkede yardım alan insanların sayısının azalacağını ve toplumun daha huzurlu bir yapıya dönüşeceğini gözlerinizle göreceksiniz...

Selma Aksu