BOŞVERMEYİ  ÖĞRENİRSİN

BOŞVERMEYİ  ÖĞRENİRSİN

Yaşamak bazen anlamsız gelir insana, çok anlamsız hem de...Beklentilerin gerçekleşmez,istediklerin olmaz,değer verdiklerin değer verdiğine değmez.
Hiçbir şey yolunda gitmez,ışıkların kapanır .
Dost dediklerin sana sırtını dönerler. ‘Dostum’ dediğine pişman olursun,
üzülürsün. Güzel günleri beklersin, en güzel günlerin gelmesini. İlla ölür komşunun eşşeği.
Hep yarın dersin, hayal edersin
O yarınlar  olmaz.
O yarınlar hiç gelmez.Ellerini açıp dualar edersin.Umut edersin, direnirsin defalarca..Hayata karşı durup 
savaşırsın.
Sonra gün gelir her şeye eyvallah dersin.İster olsun ister olmasın artık istediklerin umrunda olmaz. Yılan gibi çıksa da dost bildiklerin,boşa gitse de emeklerin, boşvermeyi öğrenirsin.Her şeye ‘peki’ dersin.Yorulursun çoook...Çiçekli yüreğine siyah bir örtü örtersin ve çekilip usulca oturursun köşene. Kendi kendine kabullenip herşeyi,kendinden bile çok uzaklara gidersin umarsızca. Tıpkı ölüler gibi...Tek fark vardır aranızda;sen yaşadıklarına sana yaşattıklarına göz yumarsın .
Ölüler  ise ebediyyen hayata yumar gözlerini.
İçimden geldiği gibi biraz samimi...
Tek güzel bir gün vardır o da bugündür, dün geçip gitti yarın ise ne getirir ne götürür, meçhuldür.
İyiliklere,güzelliklere, güzel canlara çıksın yolumuz.

MUHAKKAK Kİ 
ALLAH TEMİZ KALPLERİ BİLİR.
VE KISIK SESLERİ İŞİTİR.....
Yazdığım hiç bir şeyden pişman olmamışımdır.
Yazmışsam iyiliğe, güzelliğe vesile olsun diye yazmışımdır.