Cambaz
Cambaz'ın değişik anlamı vardır, at üstünde, tel üstünde gösteri yapanlara da hayvan pazarlarındaki pazarlıkçılara da cambaz denir.
Cambazın biri, eşeğini yularından çekip pazara gelmiş, başka bir cambaz yanaşmış:
''Kaça bu eşek?''
''Bin lira!''
''Aldım gitti, ver elini helalleşelim!''
Birkaç kişi alıcının kulağına fısıldamış:
''Yahu görmüyor musun? bu eşek topal, onun için ucuza veriyor”
''O eşek topal değil, tırnağının arasına taş kaçmış, topal sanıp ucuza elden çıkarmağa bakıyor!''
Eşeği satana koşmuşlar:
''Yahu eşek topal değilmiş, tırnağına taş kaçmış!''
Satıcı gülmüş:
''Eşek topal olmasına topal da, öyle sansınlar diye taşı tırnağına ben koydum!''
Alıcıya koşmuşlar:
''Yahu bu eşek gerçekten topalmış, taşı o koymuş. Seni de kandırdı, parayı aldı!''
Alıcı dövünmeğe başlamış:
''Vay namussuz; eğer verdiğim para sahte olmasaydı, beni kazıklayacaktı!''
*****
Şimdiki satışlar da ortaklıklar da böyle.
Herkes kendisini olduğundan farklı göstererek pazarlama sevdasında.
Kimisi “Benim beşyüz oyum var” diyor kimisi de “Ben yürürsem bütün teşkilat ve hatta Türklük yürür ardımdan” diyor.
Reklam iyi ama para sahte olmasaydı karşılığı da iyi olacaktı.
Şimdi teslim edilen eşeğe mi; karşılığında vaat edilen menfaatin elde edilememesine mi üzülmek, ya da “Bu da bize bir ders oldu” deyip teselli bulmak mı lazım?
Bence zararın neresinden dönülse kardır.
Sevgiyle kalın
Kâmil Akdoğan
