DOYAMAYIP DOĞDUĞUM YAR

DOYAMAYIP DOĞDUĞUM YAR

(Yayladağı'na İthafen)

Kim niye koymamış sanki adını serhat
Heyhat Ordu da denilen doğduğum heyhat

Zamandan alırken utangaç vakar
Her şeyi zamana verdi beni o yakar

Tütün kokulu mavi tekel önlüklü annelerini çocuklar
Sütün kokusuyla karışık emerdi kaldırımında
Griydi babaları salınan sigara dumanı renginde
Kalın sarılmış tütün katranlığında da öksürükleri

O evimin altından sızan nemini
Ayaklarım şifa şifa diye arıyor
Defalarca kaynatılıp içilen demini
Dilim vefa diye soruyor

Benim nazara karşı direnen sarı eriğim
Coştukça şahlanmıştı şahlandıkça coşmuştu
Hani biz göçtük diye de küsmüştü, kurumuştu

Ormancı çocuğuyum ağaç yazar kaderde
Topladığı da ağaç, oynadığı teker de
Dil dile geldiğinde dillenip döndüğünde
Söylediği türkü de okuduğu şiir de