Eleştirme, Döverim!
Bir insanın bir diğerini takip ederek hakaret etmeden eleştirmesi:
Sen benim için değerlisin;
Sana değer verdiğim için de seni takip ediyorum;
Sözlerine de çok değer veriyorum;
Bazı söz ve davranışlarını sana yakıştıramadığım ya da tutarsızlığından dolayı onaylamıyorum;
Bu eleştirimden yararlanabilir ve hatalarını fark edebilirsin.
Manalarına gelir.
İnsan, önemsemediği insanları neden takip etsin ki?
Dolayısıyla eleştirileri hoşgörüyle karşılamak gerekmez mi?
Dale Carnegie:
“Haksız eleştiri çoğunlukla biçim değiştirmiş övgüdür";
Cengiz Aytmatov da:
"Gereksiz eleştiri sadece gizli hayranlıktır" demiş.
Bırakın insanlar size olan hayranlığını haksız bile olsa eleştirerek ifade etsin.
Bunu övgü sayın, ne çıkar bundan?
Eleştirenleri öyle dövdürmek falan hiç yakışıyor mu?
“Evet yakışıyor” derseniz ve bu yazımı da bir eleştiri kabul ederseniz ben de adresimi vereyim, dayak yemek için.
Sevgiyle kalın
Kamil Akdoğan
.png)
