EY AHMAK

EY AHMAK

Kibirle yürür, 
Tozu toprağa katıp,
Toprak saracak seni,
Bir gün koynuna alıp.
Ey Ahmak! 
Bu ne ukalalık?

Öksüz ,yetim görse yüz çevirir,
Garip,fakir görse  hor görür,
Burnu kaf dağında,
Han,makam, saltanat tamam da...
Ey ahmak!
Bu ne ukalalık?

Gücünü koltuğundan,mevkiden alır,
Adından önce ünvanına sarılır,
Anan soğan,baban sarımsak,
Koltuğundan kalksa kalacak dımdızlak.
Ey ahmak!
Bu ne ukalalık?

Kimler geldi geçti görmedi vefa,
Doya doya sürmedi kimse sâfa,
Az önce okundu camiden selâ,
Ne götürdü önünden geçen mevta?
Ey ahmak!
Bu ne ukalalık?

Zaman varken bırak şu kibri,
Hor görme sakın garibi,
Öksüzü sev,yetimi güldür,
Kırma sakın hiç bir kalbi,
Gün bu gündür,
Gidenlerin döndüğü görülmüş müdür ?

Nerede egosu tavan yapmış bir insan görsem,
Kafasını toprağa sokasım geliyor,
Bak gerizekalı;
‘Burası kendini bir bok zannedenlerin ,bir anda yok oldukları yer’ diye..
FİLİZ ÇALIŞKAN 
HAYIRLI GECELER