HAK SİZİ HÜR YARATMIŞKEN, HIRS SİZİ KÖR ETMESİN...

Hatay’a vaktini, servetini, ömrünü vakfetmiş olan Serdar Özyurt’a yakın olmamız neden bazılarını bu kadar rahatsız ediyor?

Bunu gerçekten anlamakta zorlanıyoruz.
Biz, Serdar Özyurt’un bu kente, bu ülkeye ve bu millete bağlılığına inandığımız için kendisini kamuoyuna anlattık. Hatay’a yaptığı yatırımları, memleket için attığı adımları, istihdam oluşturan çalışmalarını ve kent adına ortaya koyduğu projeleri haberleştirdik. Bir iş insanının memleketine yaptığı katkıları kamuoyuna duyurmak gazetecilik değil midir?
Serdar Özyurt’u tanıyoruz. Kendisiyle görüştük, aynı sofraya oturduk, çayını içtik, sohbet ettik. Yaptığı çalışmaları yerinde gördük ve haberleştirdik. Bundan da hiçbir zaman utanmadık, saklamadık.
Peki şimdi soruyoruz:
Bizim Serdar Özyurt’a yakın olmamız kimleri, neden bu kadar rahatsız etti?
Bir insanın vatanına ve milletine bağlı olduğunu düşünmek, yaptığı hizmetleri takdir etmek, Hatay için attığı olumlu adımları haber yapmak neden birilerinin gözüne batıyor?
Biz gazeteciyiz. İnsanlarla tanışırız, görüşürüz, dinleriz, takip ederiz ve kamuoyuna aktarırız. Bazen bir siyasetçinin, bazen bir bürokratın, bazen bir esnafın, bazen de bir iş insanının yanında oluruz. Bu, gazeteciliğin doğasında vardır.
Serdar Özyurt’un yaptığı her işin doğru olduğunu söylemek başka bir şeydir, kendisinin Hatay için yaptığı çalışmaları haberleştirmek başka bir şeydir.
Bugün hakkında bir soruşturma veya yakalama kararı bulunması, dün yaptığı ve kamuoyuna açık olan çalışmaların haberleştirilmesini suç haline getirmez.
Kaldı ki biz hiç kimsenin mahkemesi değiliz.
Bir insan hakkında suç isnadı varsa bunun muhatabı yargıdır. Suçluluğu kesinleşmeden hiç kimseyi suçlu ilan etmediğimiz gibi, onunla görüşen, haberini yapan veya kendisini destekleyen gazetecileri de töhmet altında bırakmanın doğru olmadığını düşünüyoruz.
Biz ne yediysek, ne içtiysek, ne aldıysak açıkça söylüyoruz.
Gizlimiz saklımız yok.
Serdar Özyurt’un suçlu olduğuna inanmıyoruz. Ancak yarın yüce devletimiz tarafından yürütülen yargılama sonucunda kendisi hakkında kesinleşmiş bir suçluluk hükmü ortaya çıkarsa, elbette hukuk önünde herkes gibi bunun gereği yapılır.
Hatta söylüyoruz:
Serdar Özyurt Bey’le ne yediysek, ne içtiysek, ne aldıysak; suçluluğu hukuk önünde kesinleşirse, bunun hesabını vermeye de hazırız.
Gerekirse Cumhuriyet Savcılığına gider, bildiğimiz ne varsa anlatırız. Kimle ne zaman görüştüğümüzü, hangi haberleri neden yaptığımızı, hangi çalışmalarını kamuoyuna duyurduğumuzu açıkça ortaya koyarız.
Bizim korkumuz yok.
Ama bizim de bir sorumuz var:
Dün ekmeğini yediğiniz, çayını içtiğiniz, haberini yaptığınız bir insan bugün neden hedef haline geldi?
Dün kapısını çalmak normaldi de bugün onunla görüşmüş olmak neden suçmuş gibi gösteriliyor?
Yoksa mesele Serdar Özyurt değil de, onunla yakın olan gazeteciler mi?
Eğer mesele buysa, kusura bakmayın.
Biz kiminle görüşeceğimize, kimin haberini yapacağımıza ve Hatay için yapılan hangi çalışmayı kamuoyuna taşıyacağımıza kendimiz karar veririz.
Kimsenin kuyruğuna basmadık. Kimsenin hakkına girmedik. Kimsenin kalemini kiralamadık.
Hatay’a hizmet eden, bu ülkeye yatırım yapan ve vatanına bağlı olduğunu ifade eden bir insanın çalışmalarını kamuoyuna duyurduk.
Bundan neden rahatsız olunduğunu hâlâ anlayabilmiş değiliz.
Belli ki mesele bizim Serdar Özyurt’a yakın olmamız değil...
Hak sizi hür yaratmışken, hırs sizi kör etmesin.
Varsa söyleyeceğiniz bir söz, söyleyin.
Varsa bir iddianız, ortaya koyun.
Ama gazetecilik yapan insanları, sırf bir iş insanıyla görüştü veya onun çalışmalarını haberleştirdi diye hedef göstermekten vazgeçin.
Çünkü biz buradayız.
Ve yaptığımız haberlerin de, kurduğumuz ilişkilerin de, attığımız imzaların da arkasındayız.

Ne demiş beyinsizin biri gazetecilerle çekilen fotoğraflar yeniden gündemde bu doğrudan doğruya yargıya müdahil olmak ve yönlendirmektir savcılığa suç duyurusunda bulundum bu konuyla alakalı.

Ha birde dün yanında olanlar bugün neden susuyormuş muş bu yazım sana ve siz kasıntılara en iyi cevaptır saygılarımla...

Kalın SAĞ'lıcakla...