Hatalarımızla İnsanız

Hatalarımızla İnsanız

"Ömrümce üç şeyden ders aldım!" diyor Şiblî.

Birincisi:
Bir kadın... 
Karşıma geldi, saçı başı darmadağın.
Sevdiği adam O'nu terketmiş, bana; 
- O'nu bul! diye yalvarıyor.
 - Kadın önce kendine gel, edebe gel! Saçını başını topla, kıyafetini düzelt, öyle gel! deyince;
- Ya Şiblî! Ben bir adamın aşkıyla bu haldeyim. Sana Allah sevgilisi diyorlar, nasıl saçımı başımı gördün?

Bundan ders aldım....

İkincisi:
Bir çocuk..
Bir mum yaktım, 
- Nereden geldi bu ışık? dedim. 
- Püf! dedi söndürdü mumu ve; Nereye gittiyse, oradan geldi amca! dedi. 

Anladım ki, benden daha üstündü O..

Üçüncüsü:
Bir sarhoştu..
- Yapma oğlum! 
Bak hem günah, hem mahvolacaksın. 
Yerlerde çamurlanacaksın! Batacak üstün başın, deyince;
- Boşversene ya Şiblî, dedi..
Beni bir kova su temizler. 

Ama sen kusur gördün, seni hiçbir şey temizleyemez..!
*****
Bir Türk Atasözü vardır: “Yılan kendi eğrisini görmez ‘Deve boynun eğri’ der.” diye.
İnsanlar da böyledir.
Hiç kimse kendisinin de kusurlu olabileceğini düşünmez bununla birlikte hep başkalarında kusur arar.
Tabii ki görür de.
Zira insan, hatalarıyla, kusurlarıyla insandır.
Hatalarımız ve kusurlarımız olmasaydı insan olamazdık ki!
Bizi insan yapan başka bir meziyet ise diğer insanların kusurunu görmemek veya ortaya çıkartmamaktır.
Mevlana: “İnsanların kusurlarını örtmede gece gibi ol” diyor.
Peygamberimiz de bir hadisinde: “Kötülük etmeyin, ayıp araştırmayın! Kim bir müslümanın ayıbını araştırırsa, Allahu teâlâ da onun ayıbını ortaya çıkarır ve böyle bir kimse, en gizli bir yerde sığınsa bile, onu rezil eder.” buyuruyor.
İnsan başkalarının kusurunu araştırmaktansa biraz aynaya bakmalı vesselam.

Sevgiyle kalın 
Kâmil Akdoğan