HAYAT BAZEN TÜRBÜLANSA GİRER

HAYAT BAZEN TÜRBÜLANSA GİRER

Hayat her zaman toz pembe değildir kimi zaman kar, yağmur, çamur, fırtına ve sisler ile doludur. Zaten tekdüze bir hayat sıkıcı olmaya da mahkumdur. İnsan hayatı da uçaklar gibidir.

İnsan acıkmadan yemeğin lezzetini alabilir mi?
insan kara günleri görmeden iyi günlerin degerine vakıf olabilir mi?
İnsan mutlu günlerde dostunu düşmanından ayırabilir mi?
O yüzden bunalımlı günleri hayatın yemeğine lezzet katan baharatlar ve çeşniler olarak görmeliyiz.

Kimi zaman istenmeyen hadiseler yaşarsınız adeta uçağın türbülansa girmesi gibi... Kaderin bir cilvesidir o. Sorumlusu yoktur bunun. Bazen kendi küçük kabahatlerinizin külli irade ile birleşmesi halinde, bazen de tamamen külli irade nin kontrolünde yaşarsınız bu türbülansı..

 Türbülansa giren uçakta kusur kimindir?
Bu olayda pilotun yolcuların veya uçağın bir kusuru var mıdır?
 Belki iklim koşulları ile uçağın aynı atmosferde denk gelmesiyle meydana gelir.

Önemli olan türbülansa düşmek değil türbülanstan çıkabilmektir. Türbülanstan çıkmış pilot eskiye oranla daha tecrübeli ve daha kudretlidir.
kader'in türbülansından çıkmış insan daha güçlü daha kudretli daha donanımlı ve daha büyük özgüvene sahiptir kiminle yürüyeceğini öğrenmiş dostunu düşmanından ayırmış insanları daha iyi tanımıştır .

O yüzden kaderin türbülansına düşmemiş bir insanın uzun yolculuklar yapması beklenemez.
insan gerçek dava arkadaşlarını türbülansa düştükten sonra seçmelidir.

Türbülansa henüz düşmemiş bir insan benim dostlarım var diye övünmekten kaçınmalıdır.

Çünkü henüz kaderin sınavına tabi tutulmamıştır.
İnsan hayatı sürprizlerle doludur ancak dışarıdan bakanlar bunu her zaman doğru algılamayabilirler zaten kimi hadiselerin açıklaması da yoktur.
Sadece yaşarsınız neden ve niçin sorularının cevabı hiçbir zaman bulunmayacaktır.

Serdar Kayhan