Her Şeyin Bir Sahibi Var

Her Şeyin Bir Sahibi Var

Vaktiyle bir derviş berbere gider. Berberden saçını dibinden kazımasını ister. Berber, dervişin saçlarını kazımaya başlar.  

Başının sağ kısmı tamamen kazınıp diğer tarafa usturayı vuracakken, bıçkın bir kabadayı içeri girer. Doğruca dervişin yanına gider, başının kazınmış kısmına okkalı bir tokat atarak:

“Kalk bakalım kabak, kalk da tıraşımızı olalım!” diye dervişi aşağılar.

Dervişlik bu ya 'Sövene dilsiz, vurana elsiz' olmak gerek. Derviş ses çıkarmaz ve biraz çaresiz, biraz mütevekkil usulca yerinden kalkar.

Berber, bu gariban müşterisine karşı mahcup olmakla beraber kabadayının pervasızlığından da korkmuştur. Ses çıkaramaz.

Kabadayı koltuğa oturur, berber tıraşa başlar. Fakat küstah kabadayı, tıraş esnasında da boş durmaz; sürekli aşağılar dervişi, alay eder, dalga geçer:

“Kabak aşağı, kabak yukarı!..”

Nihayet tıraş biter, kabadayı dükkândan çıkar. Henüz birkaç metre gitmiştir ki, gemden boşanmış bir at arabası, yokuştan aşağı hızla kabadayının üzerine doğru gelir. Kabadayı şaşkınlıkla yol ortasında kalakalır. Derken, iki atın ortasına denge için yerleştirilmiş uzun sivri demir, kabadayının karnına batıverir. Kaşla göz arasında kabadayı oracığa yığılıp kalır.

Kabadayı ölmüştür.

Herkes bir anda olup biten bu olayın hayret ve şaşkınlığı içindedir.

Berber de şoke olmuştur; bir manzaraya, bir dervişe bakar ve dervişin beddua ettiğini düşünerek sorar:
“Biraz ağır olmadı mı derviş efendi?”

Derviş de üzülmüştür aslında ve cevap verir:

“Vallahi gücenmedim ona. Hakkımı da helâl etmiştim ancak gel gör ki, kabağın bir de sâhibi var. O gücenmiş olmalı!”

*****

Hep diyoruz ya : “Allah’ın değirmeni belki geç öğütür ama ince öğütür” 

Yunus Emre de ne güzel söylemiş:

 “Olsun be aldırma yaradan yardır

Sanma ki zalimin ettiği kârdır.

Mazlumun ahı indirir şâhı,

Her şeyin bir vakti vardır.”

Son söz olarak diyoruz ki:

“Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste”

İlahi adalete ve Sahibimize olan güvenle sevgiyle kalın

Kamil AKDOĞAN