HİÇLİĞİM SENİNLE HEP

HİÇLİĞİM SENİNLE HEP

Beni de al git buralardan ne dersin?

Rüzgarın, sıcaktan donduğu mevsimlerden al

Soğuktan, yüzlerin yandığı mevsimlere götür

Yeniden bir kez daha al güneşin kızıl oklarından

Yağmurun mızrak gibi yağışının altına bırak

Dökülelim bir oluktan denizlere birlikte

Dağılalım her birimiz ayrı ayrı

Hangi ummanın neresiyse bulunduğun yer

O döküldüğün yer berrak suların olsun

Benim Döküldüğüm de katran

Bularken katranına aklıma gelmez telafi

Bana aşkın denizinden bir kum tanesi kafi

Bırakma buralarda beni ne dersin?

Hiçliğim seninle hep

Hepliğim de sensiz hiç

Ne bana içir yokluğunun zakkumunu yokluğunda

Ne kendin bensizken ben olmadan iç

İster zindandan olsun aşk

Aşk şatosundan ister

Bana aşkının bininden bir hane yeter

Gel sen de gitme ne dersin?

Kal kalabildiğin kadar kal

Gözlerini boyarım renk renk

Saçlarını da

Ellerine kınalar yakarım

Bazen üzüm sürgünü gibi ağlarız sessiz sessiz

Erik ağacının sakızını sürer ağıtlarımızı gizleriz

Kal bende benimle kal bak;

Her şey eşit olacak

On acı bana, bir acı sana

bir şeker bana, on şeker sana

Ne ilk teklifim bu ne de son sana

Gel gitme, gitme gel

Hiç bana, hep sana

Hiçliğim seninle hep

Hepliğim de sensiz hiç

Ne bana içir yokluğunun zakkumunu yokluğunda

Ne kendin bensizken ben olmadan iç.

(Kara Çocuk ve Beyaz Kıza İthafen)

                                                                   //mhd