İÇERDEYİM

İÇERDEYİM

İçerdeyim

Daracık hücremde soğuk beton

Küf ter ciğara kokusu yakar genzimi

Duvarlara kazınmış nice ömür izleri

Yüreğimin çeperlerine çarpmakta

Ve ranzam derin bir mezar

Kefen gibi sarmalar her gece beni

Resmin de olmasa başucumda

Yatağıma konmasa gülüşün

Cehennemin dibi diyeceğim burası

İçerdeyim

Çürür mapuslarda her yanım

Azar siyatiğim

Astımım

Ülserim

Ve akciğer yetmezliğim

Yürüsem bir nefeslik yolu

Kesilir soluğum

Hücrem dar

Mesafe kısa

Birbirine basar ayaklarım

Kendine döner adımlarım

Voltalarda bedenimi zalimce ezerim

Zaman çakılı kalır gözlerinde içerideyken

Ne gün doğar hücreme

Ne yıldız parıldar ufkumda

Akrep yelkovan hep aynı yerde

Saatimin zembereği zıvanadan çıkmış

Unuttuğum çok şey var

Mesela parkta nasıl oynar çocuklarım

Düşerler mi kaykaydan kayarken

Ya da atlı karıncaya binerken

Dizleri çizildiğinde hala öpüyor musun yaralarından

Sonra

Güller tomurcuktan nasıl döner rengine

Bulutlar renk değiştiriyor mu hala

Kimi zaman kızıl

Kimi zaman dupduru

Oysa hiç unutmadım

Göğün ve gözlerinin mavisini

Olmadık zamanda çöker içime korkular

Ya şimdi yağmur yağar

Şimşek çakarsa

Korkarsın bilirim

İçerde çaresizlikten geberirim

Ve dışarıda birileri seni süzüyordur beki de

En erkek haliyle

Çıldırırım

Hıncımdan kelepçelerimi kemiririm

Susamışken umuda ellerim

Kelepçemde hasret türküleri yakılır

Yaralarımın kabuğunu kavlatır

Geceler boyu özlemin

Yeniden kanarım her sabah

Kan reven üstüm başım

Ve karanlığıma ışık olur gözlerin

Belki bir gün ölmez de çıkarsam dışarı

Koşmaktan su toplasın ayaklarım isterim

Yoğun oksijenden çatlasın yüreğim dilerim

İçimde özgürlüğüm

Yanımda sen varken

Esaretin boynuna ipi geçirip

Güneşin gözlerinden özgürlüğü içerim