IHLAMURDA AŞK

IHLAMURDA AŞK

Ihlamur ağacının gölgesinde ikimiz

Yırttığımız mektuplara üçümüz de şahidiz

Sen, ben ve ıhlamur ağacı

Şehre gelenlerin en yavaş geçidi orası

Beysun’lu Bayram’ın  otobüsünü devirecek kadar keskin

Ceviz ağacını yıkacak kadar dikçe yokuşlu

Ihlamur ağacının gölgesinde ikimiz

Buğulanan aşkımızı sıkça tazelediğimiz.

Ihlamur ağacının gölgesinde ikimiz

Minibüs üstünde yolculukta köylülerimiz

Onlar giderken havalı havalı

Bizse gidenlere havamızı atma hevesindeyiz.

Bir çuval somun taşır akşam ziyafetine

Bir de rengarenk kesme

Geggo  Emine’ye almış fistanı basma

Yolağa aşağı iniyor hızla

Oysa ben ne kadar gerideymişim

Şehre tayinle gelen kızla.

Ey tayinle gelen kız,

Seni bir başka tayin götürdü zaten

Ihlamur ağacının altında birer hiçiz

Kalan ben ve ıhlamur ağacı biz çok sensiziz.

Bütün hatıralarımız gitti kestiklerinde seni

Bir hızar doğradı  bir yol uğruna

Oysa ne sevdalar yazmıştık dalına budağına

Alibey patikasını bulduran pusulam

Bir hamamda güzeldi

Bir de hendeğinde söylemek türküleri

Kabak çiçeklerinin bolluğunun tanığı

Bir geniş yola engel denilen ormanın tek sanığı.

Sevgili,

Ihlamur ağacının altında hiçimiz

Ne ben ne sen ıhlamur da yok zaten.

Kaderiyle o şehirde doğan ben

Tayinle gelen sen

Ve takdir ile o hendekte büyüyen ıhlamur ağacı

Ne ıhlamur ne ben kaldım ne de sen o alımlı kız

Hepimiz üçümüzün bir derin yasındayız.

Ihlamur,

Seni özlemeye mecburum

Hatırlamaya da vefam var

Rüzgar uğultulu kafan gibi dikte bir kafam var

Bir kulak duymasın diye;

Keserler mi acep dilimi senin rüzgarını kestikleri gibi?

Bir neccar çivisini çakar mı kemik niyetine?

Dilin kemiği varmış dedirtirmiyim bu saatten böyle?

Dilim içine pusar da susturur mu isyanımı?

Dilim içine kaçar da kusturur mu tok karnımı?

Dilim dışına sarkar da salya sümük her yanımı,

Dilim dilim doğrarlar mı ıhlamur gibi aynı?

                                                                               mhd//