İLGİSİZLİKTEN YORULMUŞ BİR DEVRİN KURBANIYIZ
İnsanların ilgiye ihtiyacı var.. Bitkilerin suya ihtiyacı olduğu gibi
İlgiye ihtiyacı olmayan insan var mıdır? Varsa da bunlar ya sosyopattır ya da akıl özürlüdür.
Sosyal medyada paylaştığınız bir yazının hiç beğeni almaması sizi
rahatsız etmiyor mu? Dönüp dönüp kaç kişinin beğendiğini takip etmiyor musunuz?
Demek ki doyumsuz bir ilgiye ihtiyacımız var peki neden?
Çünkü hiçbir ilgi bizi doyurmuyor.
Binlerce beğeni ve yorum alsak da tatmin olmuyoruz. Ruhumuzda mutlaka bir boşluk kalıyor. Ayrıca ilk günkü beğenilerimiz 100'ün üzerine çıktıysa sonrakilerin yüzün altında kalması bizi rencide ediyor.
Bundan 20-30 sene önceki bir dostun sıcaklığı ruhumuzu tatmin etmeye yetiyorken bugün binlerce sahte arkadaşlığın ilgisi elbette ki hiçbirimizi tatmin etmez.
Çünkü kalbe ve ruha dokunan yok.
Kalbin arızasını yine kalp giderir.
Kalbimize ve ruhumuza dokunan bir şeyleri bulmadığımız müddetçe ne yaşadığımız zamanın depresyonunu önleyeceğiz ne de yaşadığımız sıkıntıları yok edeceğiz.
Maalesef günümüz insanı mutsuz insandır.
Merhametini kaybetmiş bir çağın kurbanıyız. Hiçbir ölüm bizi düşünceye sevk etmiyor.
Hiçbir intihara üzülmüyoruz.
Aramızdan kaybolup giden hayatları sorgulamıyoruz.
Onun neler yaşadığını ve neleri ihmal ettiğimizi düşünmüyoruz.
İnsan insanın ilacıdır.
Ancak biz ilaç olmaktan vazgeçtik
Biz kendimize dahi ilaç olamıyoruz.
Kendine ilaç olamayan başkasına ilaç olabilir mi?
Bunun temelinde samimiyeti kaybetmek var iki yüzlülük artık hayat nişanemiz olmuş. Zaten politika literatürümüze girdikten sonra samimiyetin yok olmaması düşünülemezdi.
Samimiyetin yok olup iki yüzlülüğün yaygınlaşmasının en büyük müsebbi ilkesi olmayan politikadır.
Zarn kelime anlamı çok yüzlülük değil midir.
Tarihte iki yüzlü olmadan yapılan bir politika örneği var mı?
Selma Aksu