KAÇIRMA GÖZLERİNİ

KAÇIRMA GÖZLERİNİ

Kaçırma gözlerini benden

Yoksa 

Işıkları sönüyor tüm şehirlerin

Hiç tanımadığım insanlar

Militan bakışlarıyla ürkütüp

Barikatlar kuruyor 

her sokağın en dar yerine

Şefkatimle besleyip 

Sabırla büyüttüğüm bahçelerimi

Çevirerek savaş meydanlarına

Her köşe başında

Bıçaktan geçirip 

Asıyor kaktüs dikenlerine karanfillerimi

Attığım her adımda dolaşırken ayaklarım

Düşüyorum 

Dipsiz kuyuların dibine

Sesimin çığlığıyla dola dola 

İçimin boşluğunda boğuluyorum

Bütün oyunlarda tartışmasız

Çekilen tüm kuralarında 

Kör ebesi oluyorum hayatın

Aydınlık ortasında büyürken gölgeler

İçimin en haylaz çocuklarını

Yitiriyorum saklambaç oyunlarında

El yordamıyla ararken mutluluğun tortusunu

Her pencerenin göğsünde 

kaybolurken parmak izlerim

Cam kırıklarını avuçluyorum 

Ağzımın kanayan şelalesinden

Bodrum katındaki kemancılar

Acı acı nihavent sürüyor 

Yüreğimin küf kokan hücrelerine

Dolaşıyor atmacalar gökyüzünde durmadan

Durmadan içime devriliyor

Sarp kayaların tüm parçaları

Tuz buz oluyor 

umudumun gön görmemiş yanları

Rotasını kaybediyor

Liman arayan teknelerim

Ağda çırpınan bir balık gibi

Takılıyorum kirpiğinin ucundaki iğneye

Kaçırma gözlerini benden

Yoksa tutunamam yaşama yeniden

Şükrü ÇANKU