KADIN Yürür,her adımı gurbete gider gibi Düşer ömründen tel tel Yaprak misali sararır umutları Kimse ne ses verir ne el uzatır Gören kadın olduğunu bin metreden tanır Kadın diye vardır adı sadece Varlığından bile utanır Çiçek misali her zerresi Gül açar,çiçek kokar,renk renk bahar verir Yürür, yılları bir bir düşer ardına Bir merhem bulamaz kırılmış kanadına Bir gülsen,bir gülsek,ah bir sevsek Bilinir kıymeti belki kadının Cennetin öbür adının...