KESİLDİ ÇOCUKLARIN SESİ

KESİLDİ ÇOCUKLARIN SESİ

Daha temizdi dünyamız eskiden

Henüz yağmalanmamıştı gülüşlerimiz

Korku salmamıştı kentlere eşkiyalar

Sularımız daha berrak

Göğümüz daha maviydi

Daha prangalanmamıştı düşüncelerimiz

Kelepçelerde paslanmamıştı

Yarına olan inancımız

İşgal edilmemişti düşlerimiz güpegündüz

Ve kurşuna dizilmemişti umutlarımız

Buğulu somunu bölüşmenin mutluluğu

Sıcak çorbaya 

Ekmek banmanın huzuru vardı içimizde

Gülüşlerimizde bahar çiçekleri besler

Bakışlarımızda dağ meltemleri büyütürdük

Hep bir ağızdan coşkulu türküler mayalardık

Günün aydınlığını içimize damıta damıta

Bilinmedik eller karartırken gökyüzünü

Kapatılırken bütün kuşlarımız çelik kafeslere

Birden bire kesildi çocukların sesi

Annelerin çığlığı deşerken içimi

Kanatıp durduk masumiyetimizin kirlenmişliğini

Ve sonra

Saçıldı nefretin tohumları 

sevgisizliğin çorak toprağına

Filizlendi ayrık otları parklarımızın boğumunda

Büyüdü kavgalar 

Büyümeden çocuklar

Hala kulaklarımızda çınlarken çocuk sesleri

Cehenneme çevirdik kendi ellerimizle 

Dünya denenen bu cenneti 

Şükrü ÇANKU

20.11.2021