NECCAR SEVGİLİ

Katıksız DUYGULARIM:

Dedim ki bu sefer de böyle olsun... Köşemizde, Hatay Şair ve Yazarlar Derneği Başkanımız Sn Ali Parlak’ın teşviki ile, HABİB-İ NECCAR konulu şiir yarışması için yazdığım şiiri paylaşmak istedim... Derece alamasak da bize 30 yıl aradan sonra şiir yazma duygusunu yaşatan Ali Parlak kardeşime teşekkür ediyorum...

NECCAR SEVGİLİ...

Antakya’da Habib-i Neccar Dağında kuşlar...
Yirmi Asır öncesinin matemine ağıt yakarlar...
Hala sessiz sessiz kanat çırparak
Sanki bir hüzünle uçarlar...

Antakya’da Habib’i Neccar Dağında ağaçlar...
Sanki Yirmi Asır öncesinin yasını tutarlar
Eskisi gibi çiçek açmaz, gölge bile vermez oldular...
Kuşlarla raks etmek oynamak bir yana
Ne güneşe ne aya ne de kehkeşanlara
Şarkı Türkü söylemez oldular...

Antakya’da kendi isminin Dağında yaşamış bir sevgili...
Hani nam-ı diğer “Şehrin öbür ucundan koşarak gelen adam”...
Yirmi Asır öncesinden bu güne
İmanı kanıyla canıyla destanlaşan bir kahraman...
Kim bilir Altı Yüz yıl geçse de aradan 
Sahabe nasıl duydu onu Ashab-ı Suffa’dan...

Habib’in Neccar Dağı eteğinde gizemli bir şehir
Derler ki Antakya’yı yaşamaya takat yetmez
Anlatmaya kelimeler kifayetsiz 
Burada aşk acıyla ve ateşle yoğrulmuş sanki
Gözyaşları sel olmuş
Sanki Asi’de yatağını bulmuş.

Antakya’da 
Yirmi Asır öncesinden beridir
Meğer ne bu Dağ sıradan bir Dağ
Ne de bu belde sıradan bir şehir...
Sanki Yirmi Asır öncesi gibi tezatları yaşıyor...
Bir yanı ölmüş diğer yanı sağ,
Sanki bir yanı ağlamaklı, 
Diğer yanı gülümseyen bir şehir...
Bir yanı eskiyi bir yanı yeniyi yaşarken
Sanki bir yanı sefahat içinde 
Diğer yanı sefil mi sefil...

Ve Habib’in Neccar Dağında bu gün insanlar...
Ellerinde kır çiçekleri, 
Dillerinde aşkla yoğrulmuş şarkıların bestesi...
Sanki Yirmi Asır öncesinden af diliyorlar 
Çok zaman geçse de 
Bu gün Antakya sakinleri
Asırlardır yas tutan tüm kuşlara,
Ağaçlara, toprağa ve taşlara
Hala Neccar Sevgiliyi anlatan şiirler yazıyorlar...

Mehmet TAZEOĞLU