NEYSE Kİ DOKUNULMUYOR Şu güzelim gökyüzü Şu bulutlar şu hava Neyse ki dokunulmuyor Sığmıyor ceplerimize Bu yıldızlar bu ay ve güneş Bu kimsesiz hayallerimiz Neyse ki insan eli görmedi Duruyor hâlâ saf ve temiz... Her ne geçiyorsa gözümün önünden İster bir çiçek olsun İster yorgun bir tren Bütün şiirlerimde sen! Neyse ki bilmiyorsun bu şiirleri Yoksa geçilmez havandan kim bilir Dersin beni seven işte bu delidir Neyse ki ruhun duymuyor Yaşarım bir yıldızın,bir güneşin Bir bulutun sessizliğiyle Bu şiirim bilinmiyor neyse ki Yoksa saçlarımdan asarlardı beni.