Ölen sağlık çalışanları ŞEHİT ilan edilmeli

Madem... Koronaya karşı yürütülen bu savaş, bizim en şanlı savaşımız olan Kurtuluş Savaşı’na denk bir savaştır.

- MADEM... Atatürk’ün Kurtuluş Savaşı sırasında ilan ettiği “Tekâlif-i Milliye Emirleri” bile bugün gündeme getirilmektedir.

*

- MADEM... Bu savaşta en ön cephede hayatlarını tehlikeye atmak pahasına mücadele eden kahramanlarımız var.


 

*

O halde...

O kahramanları...

“ŞEHİT” ilan etmenin tam zamanıdır.

*

Koronaya karşı hayatı pahasına mücadele eden sağlık çalışanlarımızdan her kim bu mücadele sırasında vefat ederse...

“ŞEHİT” sayılmalı.

*

Böylece...

- Hem bu insanların geride bıraktıklarına manevi bir moral sağlanmış olur.

- Hem de bu insanların geride bıraktıklarına maddi destek sağlanmış olur.


KARANTİNADAN MIRILDANDIKLARIM

- Ertesi günün pazartesi olmadığı bir pazar gününün içine attılar bizi... Asla sonu gelmeyen bir pazar günü yaşıyoruz... Ekmek kızartması kokusunun bile bir nebze olsun yatıştıramadığı türden bir pazar günü...

*

- Ellerimi yıkadıkça rahatlıyorum... Ellerimi yıkamadıkça suçluluk duygusuna kapılıyorum... Sizde de aynısı oluyor mu?

*

- Size bir sır vereyim: Bin yıl daha karantinada kalsam, yine de şu iki seçenekten hangisini seçeceğime karar veremem: BİR: Kalabalık aileyle karantina... İKİ: Yapayalnız karantina...

*

- Üç tür iletişim var... BİR: Yüz yüze iletişim... İKİ: Telefonla iletişim... ÜÇ: Görüntülü telefonla iletişim... Karantinaya en uygun iletişim üçüncüsü... Düşünsene: Hem telefondasın hem de istediğinde susabiliyorsun.

*

- Canımı en çok sıkan şeyi buldum galiba! “Bir ara buluşup hep beraber yemek yiyelim” diyemiyorum... “Topla arkadaşları bize gelin” diyemiyorum... “Salı akşamı uygun mu?” diyemiyorum... 

*

- Maske var ya maske... Bazılarına acayip yakışıyor... Ama ben yine de “Tak etti canıma bu maskeli balo” diye şarkı söylemekten kendimi alamıyorum.

*

- “Virüs ortadan kalktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” falan diyenlere fena halde ifrit oluyorum. Niye olmasın kardeşim? Virüs gidecek, sokağa çıkacağız ve hayat devam edecek. Nereden çıkıyor bu iri laf etme merakı?

SOLCULARIN SUSTUĞU YER

DEMET Akalın evinin bahçesinde mangal yapar.

Haklı olarak...

Hemen linç!


 

*

Gariban hacı amca umreden döner.

Haklı olarak...

Üzerine çullanış!

*

Büyükçekmece’de korona partisi düzenlenir.

Haklı olarak...

Anında büyük tepki!

*

Ve fakat sıra...

Ölüm orucu sonucu hayatını kaybeden genç kadının tabutu başında onlarca kişinin, sosyal mesafeyi hiç takmadan “Mitralyöz... Mitralyöz...” diye halay çekmesine gelince...

Tıs yok.

Bilhassa kendilerine “Solcuyum” diyenler, tam anlamıyla “ölü taklidi” yapmakta.

*

- “Bu ne sorumsuzluk” diyen tek bir solcu yok...

- “Bu ortamda virüs bulaşır” diyen tek bir solcu yok...

- “Ama bu cehalet” diyen tek bir solcu yok...

*

Anladığım kadarıyla...

Solculuk da bir yere kadar.


MASKE SLOGANLARI

MASKE haktır, parayla satılamaz/Maske takanın, kolonya sürenindir/Tek yol maske/Maskeliyiz, yeneceğiz/Virüse karşı maske ağızda/Maskeliyiz, güçlüyüz.

BU GİDİŞLE

- Hepimiz usta bir berber olacağız.

*

- İzlenmedik dizi bırakmayacağız.

*

- Sirke kokusunun tiryakisi olacağız.

*

- Günü geldiğinde dışarı çıktığımızda başımız dönecek.

*

- Dünyayı uzaylılar bassa zerre yadırgamayacağız.

*

- Hepimiz birer Hazer Amani olacağız.

*

- Hepimiz kitaplık düzenleme uzmanı olacağız.

ÇOK SEVDİM BU GENELGEYİ

İÇİŞLERİ Bakanlığı, 81 ilin valiliğine bir genelge göndermiş.

Şöyle deniyor genelgede:


 

*

“Yiyecek bulmakta zorlanan sokak hayvanları için tespit edilen noktalara düzenli olarak mama ve su bırakılsın.”

*

Bu zamana kadar yayınlanan en tatlı, en şeker, en sevimli, en sıcak, en sevecen, en heyecan veren genelge bu oldu.

BİR NÂZIM HİKMET ŞİİRİYLE DOKTORLARIMIZA BİN SELAM

Koronayla mücadele uğruna can veren sağlık çalışanlarımızı gördükçe...

Herkesin aklına geldiği gibi benim de aklıma Nâzım Hikmet’in o meşhur şiiri geliyor.


 

*

Şöyle diyor o şiirde Nâzım Hikmet:

*

“Yaşamayı ciddiye alacaksın/Yani o derecede, öylesine ki/Mesela kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda/Yahut kocaman gözlüklerin/Beyaz gömleğinde bir laboratuvarda/İnsanlar için ölebileceksin/Hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için/Hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken/Hem de en güzel en gerçek şeyin/Yaşamak olduğunu bildiğin halde...”