ÖLÜMLE YAŞAMAK

Ölüm güzel şey budur perde arkasından haber.
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber.
                                              Necip Fazıl

Ne ölen anlatır bize ölümü ne biz anlarız ölenin ne gördüğünü...

Hayatın bir rüyadan ibaret olduğunu tokat gibi, şimşek gibi vurur suratımıza ölüm.
Ölüm gelir hayatın orta yerinden. Bir ölüm ki sarsar insanı en derininden.

Bir küçük kıyamettir ölüm. Hesapsız gelir ve götürür her şeyini: Sevincini, servetini, hayalini, umutlarını yarınlarını,; sel gibi şimşek gibi volkan gibi.

Ey Canlar ölümü göğsünüzün kılcal damarları yanarken hissettiniz mi hiç, ciğerlerinizin derinliklerinde yaşadınız mı ölümün en yakıcı darbesini? Boğazınızda düğümlendi mi dünya?

Doğan güneşin üzerinize doğan son güneş olduğunu bilseydiniz ne yapardınız?
Gecenizin son gece, uykunuzun son uyku olduğunu, içtiğiniz suyun son bardak olduğunu bilseydiniz?

Çocuğunuzu öpmenin son ve  eşinize sarılmanın son olduğunu bilseydiniz neler düşünürdünüz.

Ve bir de bunları bilmeden ve yaşamadan hayatınızı kaybetseydiniz. Size 1 gün daha verilseydi dünyaya gelmek için o bir günü nasıl yaşamak isterdiniz. Nereye koşar kimlere sarılır kimlerle vedalaşır kimlerle ağlaşırdınız...

En acı ölümdür annelerin ölümü...Arkada şefkate sevgiye ve ilgiye muhtaç yavrular bırakmak.
Kimi annesini hiç tanımayacak kimi hayal meyal hatırlayacak.

Anne giderse yuva gider, anne giderse hayal gider, anne giderse umut gider...
Annesiz doğan güneş hiçbir zaman ısıtmaz ki yavrunun yüreğini...
Annesiz büyümek nasıl bir şey bilmez ki yavrular ama mutlaka tadacaklar.

Ölüm ne acı bir şey.

O geldiğinde zaman durur, zaman durduğunda hayat kurur.
Dünyada rızkın kesilmesidir ölüm, nefesin bitmesi, kalbin tükenmesi...

Nice hesapların ve nice hayallerin vardır geleceğe dair.

Çocuk büyütmek iş kovalamak, ev almak, kariyer yapmak, eşya dizmek seyahat etmek belki yeni dostlar edinmek.

Ama neylersin tüm hesapları bozacak bir ölüm kapında bekler senin...

Hiç ummadığın bir anda, ummadığın yaşta ummadığın mekanda seni yakalar olum..Bütün planların ortada kalakalır ey insan.

 Öümle yaşamak ölüme alışmak gibi bir şey... Ölmeden ölümü yaşamak ölüme meydan okumak değil midir.?
Ölüme meydan okuyan ölür mü ki ölümden.

Dünyaya veda yaradana vuslattır ölüm..

NOT: 
Çok genç yaşta arkada iki öksüz bırakarak vefat eden Kardeşimin eşi Havva Daştan için bir  Fatiha...

Necati Daştan 
Hukukçu -Yazar