ÖZRÜ KABAHATİNDEN BÜYÜK
Padişahlardan bir tanesi dalkavuğuna çok kızıp: “Kelleni alacağım senin” der.
Beri taraftan, dalkavuğunun aslında çok imrendiği zekâsıyla da alay etmek gelir aklına;
"Amma, öyle bir şey yap veya öyle bir şey söyle ki özrün kabahatinden büyük olsun! O zaman kelleni kurtaracaksın" der.
Arkasını dönüp sofaya doğru geçen padişahın kararının kesin olduğunu anlayan dalkavuk telaş içinde düşünmeye başlar.
Can korkusuyla titreyen dalkavuk o sırada arkası dönük olan padişaha doğru koşarak padişahın poposuna bir parmak atar.
Şaşkınlık ve zaten var olan öfkesiyle arkasına dönen padişah, gürler;
"Bre densiz! Ölümünü bu kadar çok mu istiyorsun? Allahhhhh!."
Boynu bükük, yere bakan dalkavuk aman dilenir;
"Özür dilerim Padişahım. Sizi Valide Sultan zannettim de!"
Dalkavuk böylelikle, kellesini kurtarmış.
*****
İşte, bazen öyle şeyler yaparız ki bahanesi bizi iyice zora sokar.
Bir yanlışı, bir hatayı savunmak aynen böyledir.
Çünkü yanlışı savunmak, kraldan çok kralcı olmaktan öte özrün kabahatinden büyük olmasıdır.
Sevgiyle kalın
Kamil AKDOĞAN