Nisan’ın ortası
Karanlık,ıssız,sessiz,
Hüzün kokuyor sokaklar...
Allanıp pullanmış,
Giymiş en süslü elbiselerini gece.
Simsiyah uzun duvağını takmış başına gökyüzü.
Tek başına oynuyor,
Şaşkın davulcu.
Çınlatıyor kulakları,
En acıklı ağıtlar,
Şarkılar yankılanıyor.
Susmuş şehir,
Yürekler hissiz...
Sanırsın;
Gurbet ellere,
Gönülsüz,ağlayarak giden bir gelin var.
Gidenler dönmez ki asla geri,
Gidenlerin izi kalır.
Seven yüreklerde
Gidenler, gelmeyi unutur.
Kalanlar ise;
Bir daha yürekten gülmeyi.
Ne tarafa bakıyorduk?
Güzel günleri beklerken
Düne mi?
Bugüne mi?
Yarına mı?
Boynum tutuldu da bakmaktan...
FİLİZ ÇALIŞKAN