Titrek Evlere
Genç bir Şair;
-kendisinden kat ve kat yaşlı sayfalarda-
Konuşamadı;
Hiç konuşamazdı zaten
"Şair."
Ölmeyi seçerdi
Konuşmaktansa!
Susup evlere bakardı,
"Soğuktan titreyen, kapıları mühürlü evlere."
Acırdı bazen onlara,
Bilmelerini isterdi
-Çünkü sadece onlara söyleyebilirdi-
"Kulaksız, titrek evlere."
Severdi sayfaları, Şair;
-Yılların sessizliğini taşıyan sayfaları-
Ama konuşamadı:
Hiç konuşamazdı zaten!
Hüseyin Mert Turan
22.01.23