YAZIK

YAZIK

Bir aile ekonomik nedenlerle hep birlikte ölümü seçiyorsa veya kardeşlerden biri diğerlerini zehirleyip kendisi de intihar ediyorsa ya da bir baba evinin kirasını ödeyemediği, bir anne de benzer sebeplerle çocuklarının ihtiyaçlarını gideremediği için intihar ediyorsa orada adaletten bahsetmek mümkün değildir.

Hiç kimse, güzel ülkemde bütün bunlar olurken yabancılara yapılan yardımlarla övünmesin.

Caminin içi dururken dışına yapılanlar haramdır.

Güzel ülkemde bir tek kişi bile açlık çekiyorsa bunun sorumlusu sadece devlet ya da hükümet değil hepimiziz.

Merhum öğretmen “Maaşım haczedildi Pazartesi günü ödeyeyim” diyerek veresiye alışveriş yapmış. Pazartesi günü ödeme yapmayınca da hemen ertesi günü alacaklı olan bakkal kapısına dayanmış, baskın yapar gibi.
Bunu da kameralar karşısında gerine gerine anlatıyor.
Veresiye alan merhuma belki de “Önemli değil Hocam, bu devirde herkesin maaşına haciz gelebiliyor. Bu, utanılıp üzülecek bir şey değil. Elin rahatlayınca ödersin.” Gibi bir söz söylenmiş olsaydı o aile şimdi hayatta olacaktı.

Oysa biz neler yapıyoruz?
Yok olan bahse konu ailenin borcundan dolayı elektriğini kesmek gibi.

Biz ne ara bu kadar yozlaştık?

Yazık çok yazık!

Kâmil Akdoğan