Sabancı

Yüreğim ellerinde kaldı ben gözlerinde

Yüreğim ellerinde kaldı ben gözlerinde

Yüreğim ellerinde kaldı ben gözlerinde…

*

sana bir kalp sunsam, dedim

durdu, baktı ve uzattı ellerini,

koparıp aldı ne varsa…

yüreğim ellerinde kaldı

ben, gözlerinde…

gözleri öldürüyordu insanı

ve sözleri…

sadece, “acıtma ama” diyebildim sessizce,

“yaralıdır, acıtma!…”

mevsimlerden yaz dı,

kışa erkenden girdim…

soğuktu

ve ben üşümüyordum…

gelmedi bir türlü;

bahar da nerde kaldı…

yüreğim ellerinde kaldı,

ben gözlerinde

bir de giderken fısıldadığı sözlerinde…

“unut beni!” diyordu uzaklaşırken

uyandım ter kan içinde…

yaşadıklarım rüyamdan geriye kalandı

zaten hepsi yalandı…

Yorumlar 0

Yorumunuz moderatör onayından sonra yayınlanacaktır.

Henüz onaylanmış yorum bulunmuyor.