HAYAT ÜZERİNE

Hayat, yalnızca yaşanmış yılların toplamı değil; paylaşılan sevinçlerin, gösterilen vefanın, kurulan gönül bağlarının ve insan hayatına dokunan güzelliklerin bütünüdür.

 

HAYAT ÜZERİNE 

 

Değerli dostlar,

Hayat, yalnızca yaşanmış yılların toplamı değil; paylaşılan sevinçlerin, gösterilen vefanın, kurulan gönül bağlarının ve insan hayatına dokunan güzelliklerin bütünüdür. 

Bir ömrün gerçek değeri, ne kadar uzun yaşandığıyla değil, nasıl yaşandığıyla ölçülür.

Yaşam; gülmeyi unutmayanların, sevmeyi bilenlerin, vefayı gönlünde taşıyanların, dostluğa sadakatle bağlı kalanların; ailesine sahip çıkanların, akrabalık bağlarını gözetenlerin ve sevdiklerinin kıymetini bilenlerin yolculuğudur.

İnsan, hayatta pek çok çevre edinir; ancak her tanışıklık dostluğa, her yakınlık gönül bağına dönüşmez. Dostluk, yalnızca güzel günlerin ortaklığı değil, zor zamanlarda da birbirine güvenle yaslanabilmektir. Vefa ise bir insanı, bir hatırayı ve geçmişte yaşanan güzellikleri zamanın insafına terk etmemektir.

Aile, insanın hayata tutunduğu ilk bağdır. Akrabalık ise ortak geçmişin, hatıraların ve aidiyet duygusunun taşıyıcısıdır. Elbette aynı soyadı taşımak, aynı sofraya oturmak ya da aynı çatı altında bulunmak tek başına aile olmaya yetmez. Aile olmak; birbirini anlamak, kusurlarıyla kabul etmek, zor günlerde destek olmak ve gönül kırgınlıklarını onarmak için çaba göstermektir.

Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurur:

" Allah'a kulluk edin ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anne babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yakın arkadaşa ... iyilik edin."  (Nisâ Suresi, 36)

Bu ayet, insan ilişkilerinin temelinde iyiliğin, merhametin ve sorumluluğun bulunduğunu hatırlatır. Çünkü inancımız, yalnızca Yaradan'a karşı görevlerimizi değil, insanlara karşı taşıdığımız sorumlulukları da kapsar.

Ne yazık ki zaman zaman bir telefonla aramanın,, samimi bir hâl hatır sormanın,  ziyaretin ya da içten bir sözün değerini unutuyoruz. Oysa insanın gönlünde yer edinmek büyük servetler gerektirmez. Bazen içten bir tebessüm, bazen vaktinde uzatılan bir el, bazen de karşılık beklemeden gösterilen bir ilgi, yıllarca unutulmayacak hatıralara dönüşür.

Hayatın bize öğrettiği en önemli gerçeklerden biri şudur: Sevgi emekle büyür, dostluk güvenle güçlenir, aile bağları anlayışla korunur, vefa ise davranışlarla anlam kazanır.

Unutmayalım; 

insanı değerli kılan kaç yıl yaşadığı değil; kaç gönülde yer edindiği, kaç insana dokunduğu ve geride nasıl bir iz bıraktığıdır.

Rabbim hepimize sevdiklerinin kıymetini bilen, gönül incitmekten sakınan, iyiliği hayatının merkezine alan ve ardında güzel hatıralar bırakan bir ömür nasip etsin.

Sağlıkla, sevgiyle ve gönül güzelliğiyle kalın.

 

 

Yorumlar 0

Yorumunuz moderatör onayından sonra yayınlanacaktır.

Henüz onaylanmış yorum bulunmuyor.