ŞAŞIRDIK MI. ?

ŞAŞIRDIK MI. ?

Yeni moda aileler, ebeveynler türedi.
 Çocuk dünyaya geldiği andan itibaren ilgi ve ihtimam manyağı yapılıyor. 
En pahalı, en lüks hastanede Doğum yapılacak. Doğum öncesi gene öyle bir hastenede takip edilecek. Aşırı ilgi, ihtimamla çocuk büyümeye başlıyor. 

Gak dese mama, guk dese su, gık dese doktor. Yarım saatte bir pişik olmasın diye alt değişir. Çocuk sürekli bir fanus içinde tutulup dış dünyadan soyutlanır. 
Çocuğun düzeni bozulmasın diye gezmelere gidilmez. 
En iyi, en kaliteli oyuncaklar önüne dökülür. Bütün ev çocuğun emrine amadedir. Elbette evdeki eşyalar çocuktan daha kıymetli değil. Kırar, döker, hoplar, zıplar nolucak canım..
 Pek bir kural konmaz. Özgür yetişir çocuk. Hoşuna gitmeyen bir şey varsa ebeveyn yapar. 
Bir de sapıklar çoğaldı ya. 
Kimseyle konuşmaması falan istenir. İyice de asosyal olur çocuk. 
Okula başlar.
 Özel okula gidecek ki ilgi ve ihtimam devam etsin, Öğretmeni de bol bol pohpohlasın. 
Bir de okulun ilk günü hikayesi var. 

Vay annesinden ayrılacak falan.. 
dünyada çocuk doğuran tek canlı, çocuğunuokula gönderen ebeveyn bir tek kendileri olduğu için çok önemserler olayı. 
Çocuk doğru dürüst kimseyle arkadaşlık edemez. 
Tehlikeli olabilir. Bunu önlemek için ona arkadaşlık edebileceği çocuğu da onlar dünyaya getirir. 
Çocuk alabildiğine şımartılır, her istediği yapılır. Ataerkil/anaerkil aile modelinden çocukerkil aile modeline geçilir. 
Yıllar geçer. 

Sürekli koruyup kolladığınız, şımarttığınız çocuk gün gelir üniversite sınavına girer, işe girer, evlenir vs. 
Boyunun ölçüsünü alır. 
Hiç kimse sizin gösterdiğiniz ilgi ve ihtimamı ona göstermez.
 Bu onu hırçınlaştırır.
 Hayata atıldığında sıradan bir insan olduğunu görür. 
Aslında o kadar de özel bir değildir. Bütün bunlar onu bunalıma sürükler. 
İşin kötüsü siz hayatı boyunca yanında olamayacaksınızdır. 
Seçim sizin tabi..
Bu arada herhangi bir yerde sürekli ağlayan bir çocuk varsa o nedense hep Türk çocuğu oluyor. Emin olun yabancılar böyle çocuk yetiştirmiyor.   Şaşırdıkmı..
Şule Y. Yılmaz