EĞİTİM İNSAN ve TOPLUM
Bugün, bilim ve teknolojide yapılan atılımlar ve yenilikler sayesinde her türlü imkandan yararlanan, sınırsız ve gösterişli bir hayat yaşayan insanlar, maalesef, özel hayatlarında, toplumsal ilişkilerinde ve iş hayatlarında gerçek huzuru ve gerçek saadeti bulamamaktadırlar.
Neden? Çünkü, insanlar Eğitimsiz yaşıyorlar da ondan! Bu nedenle günümüz insanlarının çoğu; gerçekte neyin iyi, neyin kötü, neyin doğru, neyin yanlış, neyin faydalı, neyin zararlı olduğunu bilmiyorlar. Helal ve haramı, günah ve sevabı, edeb ve âdâbı, merhamet ve adaleti, Güze ahlakı ve nezaketi bilemedikleri için, en önemlisi hayatın ve ömrün gerçek anlamını kavrayamadıkları için insanlar, takvadan uzaklaşmış, yozlaşmış, kabalaşmış, bencilleşmiş, doyumsuzlaşmış, birbirinin hakkını gasbeder olmuş, birbirine zulmeder olmuş, Hak hukuk, edeb ve âdab bilmez, ölçü ve sınır tanımaz olmuş. Böyle bir toplumda dostluk ve kardeşlik, güven ve adâlet, barış ve huzur, saadet ve mutluluk olur mu? Elbette olmaz. İşte, bu nedenle Eğitim çok önemli ve çok değerli bir faaliyettir.
Günümüz insanlarının arzu ettikleri tek şey var, o da şu; ‘Çok kazanmak, büyük güç ve servet sahibi olmak, görkemli ve gösterişli evlerde, köşklerde oturmak, itibarlı ve güçlü olmak, doyasıya ve hoyratça eğlenmek, gösterişli ve lüks bir hayat yaşamak. Bugün insanların çoğu, Rabbimizin emrettiği ve öğütlediği; faziletli yaşamayı, kanaatkâr ve mütevazi olmayı, merhametli ve erdemli davranmayı bir kenara bırakmış, maddenin para, servet, mal, mülk, şan, şöhret, rütbe, makam, mevki, şöhret ve itibar peşinde koşan, kanaatsiz, ve şükürsüz, kendi çıkarı için herşeyi mübah gören, doyumsuz bir anlayışın ve hayatın içine girmiştir. Ve işte, günümüz insanı, bu nedenle isyankar ve hırçındır, mutsuz ve huzursuzdur. Bazıları, aşırı zenginlik ve aşırı güç sayesinde mutlu gibi görünse de aslında onlar da ruhen huzursuz ve mutsuzdur. Bugün dînî, ahlakî ve insanî değerlerden mahrum yetişen çocuklarımız ve gençlerimiz ise; güçlü bir iradeye ve sağlam bir karaktere ve millî bir kültüre ve güzel bir ahlaka sahip olamadıkları için, çevredeki ve dünyadaki zararlı etkenlerin tuzağına kolayca düşmektedir. Olumsuz yayın yapan yazılı ve görüntülü yayınların ve Televizyonların, Bilgisayar ve İnternetin reklam ve telkinleriyle birçok kötü ve zararlı alışkanlıkların, çirkin ve kötü davranışların girdabına düşmektedir. Çocuklarımız ve gençlerimiz iyi ve kaliteli bir eğitim alamadıkları için zamanla edindikleri çeşitli kötü alışkanlıklar ve yanlış davranışlar nedeniyle, birbirlerini öldürecek kadar acımasız ve saldırgan hale gelmişlerdir.
Dün, hakkâniyeti ve güzel ahlakı, edebi ve âdâbı, fazileti ve tevâzuyu benimseyen, yaşayan ve çocuklarına da öğütleyen anne ve babalar ve büyükler de artık sorumsuz ve duyarsız hale gelmişler.. Bugünün müslümanları da öyle! Onlar da Rabbimiz Allahın Kur’anda: “İyiyi öğütleme, kötülüklerden sakındırma” (Tevbe-71) emrini ve sorumluluğunu terketmişlerdir.. Çoğu insan ve çoğu müslüman; “Bana değemeyen yılan bin yaşasın” düşüncesiyle, sadece kendi çıkarını ve kendi nefsini ve menfaatini düşünmekte, çevresinden habersiz, bencil ve egoist bir hayat yaşamaktadır. Eğitimsizlik nedeniyledir ki, bugün toplumda, büyük bir ahlakî, imanî ve insani çöküntü yaşanmaktadır. Evde, okulda, sokakta, çarşıda, pazarda, köyde, kentte ve toplumun her kesiminde bu olumsuz gidişatı görmeniz mümkündür. Hak ve hukuk, edep ve hayâ, sevgi ve saygı, hoşgörü ve bağışlama, nezâket ve letâfet gibi insani ve ahlaki değerler sanki yok olup gitmiş, toplumda birlik ve beraberlik, kardeşlik ve dostluk yok olmuş, toplum; birbirine zulmeden, bencil, çıkarcı, kavgacı, duyarsız, acımasız, hayasız ve vicdansız insanlardan oluşan bir kavme dönüşmüş. Tıpkı geçmişte birbirine zulmeden kavimler gibi. İslam kardeşliği çıkar kardeşliğine dönüşmüş.. Günlük hayatın her alanında; kavgalar, haksızlıklar, zulümler, çeteleşmeler, cinayetler, intiharlar almış başını gidiyor. İnsanlar huzursuz ve mutsuz. Bakın çevrenize, bakın toplumsal hayata!.. Öyle değil mi?.. İşte, bütün bu olumsuzlukların nedeni ve kaynağı ‘Eğitimsizlik’ tir. Pekî Eğitim nedir? Eğitim: İnsanların duygu ve düşüncesinin, söz ve davranışlarının; ahlakî ve insani değerler ölçeğinde düzeltilmesi, güzelleştirilmesi ve yükseltilmesi faaliyetidir. Eğitim, insanın doğumuyla başlar ölümüne kadar hayatın her alanında devam eder. İnsanlar; bireysel ve toplumsal barışı ve huzuru ancak, güzel, erdemli ve daimi bir eğitimle elde edebilir.. Eğitimli (kültürlü) insanlar yaşantılarında ve sosyal ilişkilerinde daima ölçülü, düzenli, edepli ve seviyeli olurlar. Söz ve davranışları, iş ve işlemleri doğru, dürüst, feyizli ve bereketli olur!.. Eğitimli insanlar faziletli ve erdemli olmayı bilirler, sevmeyi ve sevilmeyi bilirler, adâletli ve merhametli olmayı bilirler, dostluğu ve kardeşliği bilirler.. İyiliğin ve ikramın, yardımlaşmanın ve paylaşmanın büyük bir erdemlilik olduğunu bilirler. Hoşgörülü ve affedici olmayı bilirler.. Allaha inanmanın, O’na ibadet etmenin, O’na kul ve dost olmanın, insanlara ve çevreye faydalı olmanın manevi hazzını ve feyzini dostlarıyla birlikte paylaşırlar. Sözümüzü Rabbimizin şu güzel ayetiyle bitirelim. “Mü’min erkekler ve mü’min kadınlar birbirinin dostlarıdır.
Onlar iyiliği öğütlerler, kötülükten sakındırırlar.” (Tevbe-71) İşte, Eğitim budur.
(muallimosman)
