Mayadalı’da Toprağın Bereketi
Domates, salatalık, kavun, karpuz, biber, bakla. Ekim zamanı geldi. Mayadalı Mahallesi’nde toprak yeniden işlenmeye başladı, umutlar yeniden filizleniyor.
Toprağa atılan her fide aslında geleceğe bırakılan bir emek, bir sabır hikayesi. Şimdiden herkese bereketli, bol hasatlar diliyorum. Orada bulundum, gördüm. Aziz Bey ve ailesi gerçekten çok samimi ve içten insanlardı. Ama asıl dikkat çeken sadece onlar değildi; komşuları da bir araya gelmiş, herkes el birliğiyle çalışıyordu. Kimisi ekiyor, kimisi yardım ediyor, kimisi sadece destek olmak için orada bulunuyordu. Eski zamanlardan kalma o birlik ve beraberlik ruhu, Mayadalı Mahallesi’nde hala yaşamaya devam ediyor.
Kahveler, çaylar eşliğinde yapılan sohbetler, toprağın kokusuna karışan samimiyet. Her şey çok doğaldı, çok gerçekti. Günümüzün koşuşturması içinde unuttuğumuz o sıcaklık burada hâlâ vardı. İnsan orada sadece toprağa değil, birbirine de dokunuyordu. Bir tebessümün, bir selamın, bir bardak çayın bile ne kadar kıymetli olduğunu yeniden hatırlıyordu. Saatlerin nasıl geçtiğini anlamadan, insan kendini o eski zamanların içinde buluyordu. Benim yorumum şu; Mayadalı’da gördüğüm bu tablo sadece bir ekim değil, aynı zamanda insanlığın, paylaşmanın ve dayanışmanın en güzel haliydi. Burada kimse yalnız değil, herkes birbirinin emeğine omuz veriyor. Belki de asıl bereket tam olarak burada başlıyor; toprakta değil, kalplerde. Keşke bu birlik ve beraberlik sadece Mayadalı’da kalmasa, her yere yayılsa, her insan biraz bu samimiyetten nasibini alsa. Çünkü bazen bir toplumun en büyük ihtiyacı teknoloji ya da hız değil, böyle içten bir dayanışmadır.
Yazar Mustafa ALDIÇ
Yorum Yazın