TERBİYEDEN YOKSUN BIRAKILAN ÇOCUKLARIIMIZ
ŞİDDETİN VE KÖTÜLÜĞÜN TUZAĞINA DÜŞÜYOR
Son zamanlarda toplumda çocuklar ve gençler arasında şiddete, zorbalığa ve teröre dayalı olayların gittikçe artttığını görmekteyiz.
Her gün, gazete ve televizyonlarda bu tür haberlerle karşılaşmaktayız ve üzülmekteyiz. Öyle değil mi? “Trende bir genç, başka bir gencin cep telefonunu zorla gasp ediyor ve direndiği için onu trenden aşağı atıyor, ölmesini izliyor, ama kılı bile kıpırdamıyor. Stada maç izlemeye giden 15 yaşındaki bir çocuk, bir tartışma sonucu diğer bir genç tarafından bıçaklanarak acımasızca öldürülüyor, onun da hiç kılı kıpırdamıyor, pişmanlık bile duymuyor. Yolda taksi içinde seyir halinde olan gençler, kaldırımda yürüyen bir bayanın çantasını zorla çekip almak isterken kadını metrelerce sürüklüyorlar, tâ ki çantanın sapı kopuncaya kadar. Çantanın sapı kopuyor, kadın ölümden kıl payı kurtuluyor. Ama çantayı gasp eden bu gençlerin de kılı kıpırdamıyor, pişmanlık bile duymuyor. Sınıfa geç gelen öğrenciden geç kağıdı isteyen bayan öğretmen, 14 yaşındaki ortaokul öğrencisi tarafından bıçaklanarak acımasızca öldürülüyor, çocuk pişmanlık duymuyor. Bir lise öğrencisi okulu basıyor elindeki tüfekle rastgele ateş açıyor ve birçok öğrenciyi, öğretmeni yaralıyor kılı kıpırdamıyor, şehit olan öğrencilerimiz ve öğretmenlerimiz oluyor. Ve yıllardır süregelen bu gibi üzücü ve dehşet verici yüzlerce olay!.. İşte; bunların hepsi çocuklarımız ve gençlerimiz tarafından işleniyor. Pekçok kötülüklerin müsebbibi olan uyuşturucu, sigara, içki, şans ve bahis oyunu gibi zararlı alışkanlıkların çocuklarımız ve gençlerimiz arasında hızla yayılması onları bu tür şidddete ve kötülüklere itmektedir. Bu tür zararlı alışkanlıklar artık ilköğretim çağındaki çocuklara kadar yayılmış durumda. Son zamanlarda küçük yaştaki (ilköğretim çağı) çocukların Spor Toto, Spor Loto, Piyango, Sayısal Loto gibi şans oyunları bayileri önünde uzun kuyruklar oluşturmalarıyla ilgili haberlere de sık sık rastlıyoruz.. Cep telefonlarıyla oynanan Sanal bahis ve sanal kumar oyunları da dahil olmak üzere şans oyunlarının oynandığı mekanlarda bulunanların çoğunun çocuklar ve gençler olması da elbette düşündürücüdür!.. Bu tür kötü ve zararlı alışkanlıkların çocuklar ve geneçler arasında yaygınlaşması devlet yetkililerini, eğitim câmiasını ve aileleri çok tedirgin ettiğini de biliyoruz. Ama, bütün bu olumsuz olaylar karşısında, yetkililerimiz; olayların üzerine gidildiğini, gereken tedbirlerin alındığını, suçlulara ve ihmali olan sorumlulara gereken cezaların verileceğini söylüyorlar ve konuyu hep polisiye ve cezai tedbirlerle çözmeye çalışıyorlar.. Halbuki bütün bu olumsuzlukların asıl nedeni; ‘Çocuklarımızın ve gençlerimizin edep ve terbiyeden, milli ve manevi değerlerden, insani ve ahlakî değerlerden yoksun bırakılmalarıdır.’ Onlara neyin iyi neyin kötü olduğu, neyin doğru neyin yanlış olduğu, neyin zararlı neyin faydalı olduğu öğretilmemiştir. İyi bir ahlâki eğitim verilememiştir. Bu ihmaller yetmiyormuş gibi bir de birçok televizyon kanalında her gün, gece ve gündüz yirmi dört saat çocuklarımızı olumsuz yönde etkileyen, şiddeti, yalanı, iki yüzlülüğü, çıkarcılığı, kıskançlığı, kin ve nefreti, ihaneti ve cinayeti, mafyacılığı, kavgayı, saygısızlığı, küfrü ve hakareti, isyanı ve şiddeti özendiren diziler ve filmler izletilerek çocuklarımız ve gençlerimiz şiddete ve zorbalığa özendirilmektedir.
Şimdi büyüklere ve yetkililere sormak lâzım; çocuklarımıza iyi bir ahlaki eğitim verebildik mi?. Onlara sevmeyi ve sevilmeyi, küçükleri sevmeyi büyüklere saygılı olmayı öğretebildik mi? Onlara Peygamberimizin: “Müslüman o kimsedir ki, onun elinden ve dilinden diğer insanlar emindirler.” “Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, ona ihanet etmez, ona yalan söylemez, onu terk etmez.” şeklindeki, insanî ve ahlaki öğütlerini öğretebildik mi?.. Kalblerine Allah sevgisi ile insan ve varlık sevgisini nakşedebildik mi?.. Yüce Allah’ın : “Kim zerre miktarı bir iyilik yaparsa karşılığını (mükafat olarak) görecektir. Kim de zerre miktarı bir kötülük yaparsa o da karşılığını (ceza ve azab olarak) görecektir.”(Zilzal-7,8) uyarısını onlara anlatabildik mi?.. Her iyiliğin karşılığının mutlaka iyilik olacağını, her kötülüğün karşılığının da mutlaka kötülük ve ceza olacağını onlara iyice anlatabildik mi?.. Peygamberimizin: “İnsanlar iman etmedikçe Cennete giremezler. Birbirlerini sevmedikçe de iman etmiş olamazlar.” ilkesini onlara anlatabildik mi? Daha da önemlisi toplumun her kademesinde yer alan biz büyükler; Söz ve davranışlarımızla onlara iyi bir örrnek olabildik mi? İşte, asıl sorgulanması gerekenler bunlardır! Eğer, başta anne ve babalar olmak üzere biz büyükler ve yetkililer, çocuklarımıza güzel bir ahlaki eğitim/ güzel bir terbiye verebilirsek, onlara iyi ve örnek bir model olabilirsek, biliniz ki onlar, kötülüğün ve zorbalığın değil, iyiliğin ve sevginin öncüsü olacaklardır.
Huzur dolu günler dileğiyle hoşça kalın! 2026-
(muallimosman)
Yorum Yazın