ARŞI DELEN BİR ÇIĞLIK: UMUT

ARŞI DELEN BİR ÇIĞLIK: UMUT

Konteynerdi evleri. 

Biri eski, biri yeni. 

Müddet doldu diye yeni bir hayata taşınacaklardı. 

Kutular toplandı, eşyalar sarıldı. Adres değişti ama çocukluk değişmedi.

Umut'un değişmeyen tek şeyi vardı: arkadaşları. 

Eski konteyner kentte bıraktığı gülüşleri.

Anneciğim ne olur, dedi. Son defa göreyim onları. 

Annesi elinden tuttu. "Tamam oğlum" dedi. "Gidelim."

Yola çıkarken annesine baktı. Küçük elleriyle eteğini tuttu ve fısıldadı: 

"Ömrüm gelince ben sana yardım ederim anne."

Gittiler. Toprak kokan avluya. 

Top oynadılar. Koştular. Adı gibi Umut saçtılar etrafa. 

Sonra top yola kaçtı. 

Umut peşinden gitti. 

Bir anda oldu. Bir fren sesi. Bir sessizlik.

Sonra... sonra çığlıklar koptu. 

Öyle bir çığlık ki arşı deldi, gökyüzüne kadar ulaştı. 

Annenin çığlığı, babanın çığlığı birbirine karıştı. 

Polis bile ayıramadı anneyi Umut'un üzerinden. 

Sarılmıştı. Bırakmadı. "Oğlum" dedi sadece. Bin kere "oğlum" dedi.

Şimdi iki konteyner kent arasında bir boşluk var. 

O boşlukta bir top yuvarlanıyor hala. 

Ve o boşlukta bir isim yankılanıyor: Umut.

Annenin son dileği kaldı geriye: 

"Keşke ömrün yetseydi de bana yanımda olsaydın yavrum..."

Anneler, babalar... 

Dayılar, ablalar... 

Sonra hepimiz. 

Çocuklar hepimizin. 

Umut bizim de evladımızdı. 

Onun topu bizim sokağımıza da kaçabilir. 

Onun "son defa"sı bizim kapımızı da çalabilir.

O yüzden lütfen. 

Özellikle yerleşim alanlarında arabalar yavaşlasın. 

Daha dikkatli gidelim. 

Gözlerimiz yolda, gönlümüz çocukta olsun. 

"Sonra bakarım" demeden önce bir kez daha sarılalım. 

Çünkü bazı "son defa"lar bir daha gelmiyor.

Umut ömrü yetmedi annesine yardım etmeye. 

Ama Umut bize bir şey bıraktı: 

Dikkat etmeyi, yavaşlamayı, sarılmayı. 

Mekânın cennet olsun Umut yavrum.

Sen şimdi bir meleksin.

Cennette yerin en güzel köşede olsun.

Annenin duası kanat olsun sana.

Bizim duamız da yol olsun sana.

Adın gibi umut oldun bize.

Ömrü yetmeyen çocuklar, kalanların ömrüne ömür katsın artık.

Ve Rabbim, hiçbir anneyi evladıyla sınama.

Bütün çocuklarımızı görünür görünmez kazalardan, kötülüklerden koru.  

Onların gülüşlerini sol yanımıza emanet et.

Bizleri de onlara layık anne, baba, insan eyle.