BENDEN BİZE YOLCULUĞUN ADI: EVLİLİK

BENDEN BİZE YOLCULUĞUN ADI: EVLİLİK

Hayat, kısa yolculuklarla bize büyük hakikatleri öğretir. Birkaç saatlik uçak ya da otobüs seyahatinde bile yanımızdaki yol arkadaşına tahammül etmekte zorlandığımız anlar olur. Koltuğuna sığamayanlar, yüksek sesle konuşanlar, sürekli hareket edenler; Daha birkaç saat geçmeden içimiz daralır.

Şimdi durup düşünelim: Böylesine kısa bir yolculukta bile sabrımız zorlanırken, bir ömür sürecek evlilik yolculuğunun kolay olmasını beklemek ne kadar gerçekçidir?

Evlilik, aynı çatı altında yaşamak değil; aynı yolda yürüyebilmektir. Bu yolculukta en kritik eşik, “ben” ile “biz” arasındaki ince çizgidir. Çünkü evlilik, iki ayrı dünyanın bir araya gelmesidir. İki farklı alışkanlık, iki farklı bakış açısı, iki farklı hayat hikâyesi…

Eğer bu iki dünya “ben böyleyim” duvarına çarparsa, yol daha en başından zorlaşır. Oysa evlilik, “ben”i yok etmek değil; “biz”i inşa etmektir. Kendi varlığını korurken ortak bir alan kurabilmek, gerektiğinde geri adım atabilmek, anlayabilmek ve anlaşılmaya açık olabilmektir.

Bu denge kurulduğunda evlilik, sadece bir birliktelik

 değil; bir huzur alanına dönüşür.

Bir diğer önemli konu ise sınırlar:

Evlilikte kurulan çekirdek ailenin sınırlarını koruyabilmek hayati bir öneme sahiptir.

 İyi niyetle yapılan dış müdahaleler bile zamanla ilişkinin dengesini bozabilir. Herkesin bir fikri olabilir; ancak evliliğin direğini ayakta tutacak olan, eşlerin kendi aralarında kurdukları bağdır.

Sorunlar dışarıda değil, içeride çözülmelidir. Çünkü mahremiyetini koruyamayan bir ilişki, zamanla gücünü kaybeder.

Unutmamak gerekir ki; evlilik yalnızca sevgiyle yürüyen bir kurum değildir. Sevgi başlangıçtır; fakat devamını sağlayan saygı, anlayış, sabır ve sınırdır.

“Ben” olarak ısrar edenler zamanla yorulur ve yalnızlaşır. Oysa “biz” olabilenler; yükü paylaşır, yolu güzelleştirir ve birlikte güçlenir.

Sonuç olarak; 

evlilik uzun bir yolculuktur. Bu yolculukta asıl mesele, kimin haklı olduğu değil; birlikte kalabilmenin yollarını bulabilmektir.

“Ben”den “biz”e geçebilen, bekar haliyle kalmayan, sınırlarını koruyabilen ve ilişkisine sahip çıkabilen çiftler için bu yol; anlamlı, derin ve huzurlu bir yolculuğa dönüşür inşallah.

Her şey bütünün hayrına olsun.

Eyvallah.