“SOHBET” İNSANIN GÖNÜL GIDASIDIR SOHBETİ İHMAL ETMEYİN!
Toplumda artan kötülüklerin, ahlakî bozuklukların, huzursuzlukların ve mutsuzlukların sebeplerinden biri de aile ve toplumda ortaya çıkan “Sohbet” eksikliğidir.
Pekî sohbet nedir? Sohbet: İnsanların çeşitli vesilelerle bir araya gelip, duygu ve düşüncelerini, istek ve arzularını, bilgi ve tecrübelerini, sevgi ve hislerini birbirleriyle paylaşmalarına, birbirleriyle hasbihal etmelerine, belli konular üzerinde fikir alış verişinde ve istişarede bulunmalarına “Sohbet” denir.
Günümüzde sohbetler yok denecek kadar azaldı!. Herkesin elinde bir cep telefonu; onunla sohbet ediyor, onunla konuşuyor, onunla zaman geçiriyor. Sosyal ilişkiler çoğu kez cep telefonuyla mesajlaşma şeklinde yapılıyor. İnsanlar birbiriyle görüşmüyor, selamlaşmıyor, sohbet etmiyor. Bu nedenle toplumda; sevgi, saygı, kardeşlik, akrabalık, arkadaşlık, dostluk, insanlık, hoşgörü, nezâket ve letâfet, edeb ve âdâb gibi insani ve rahmani değerler yok olup gidiyor. Hatta bilinmiyor!. Ne yazık ki, “Modern Teknoloji Çağı” denilen günümüz dünyasında; doyumsuz dünya hırsı, güç elde etme ve lüks yaşama isteği, insanları iyice maddîleştirdi, dünyevileştirdi ve bir “Gönül Gıdası” olan sohbetten uzaklaştırdı. Teknolojinin ve modernizmin tuzağına düşen ve onun cazibesine kapılan pekçok insan ve özellikle gençler; insanı bencilleştirmekten, kibirleştirmekten, yalnızlaştırmaktan ve yozlaştırmaktan başka bir şey içermeyen, bencillik, hırs, kibir, kin, nefret, kıskançlık, intikam ve düşmanlık içeren, gayri ahlaki ve gayri insani sinema dizileri ile bilgisayar ve cep telefonu mesaj ve oyunları insanları sohbetten uzaklaştırdı. sohbetin manevi hazzından ve feyizli gıdasından mahrum bıraktı. İşte, toplumda meydana gelen ahlaki ve insani çöküntülerin önemli nedeni budur. Yani sohbet eksikliğidir. Halbuki Rabbimiz Allah Kur’anda: Mü’min erkekler ve mü’min kadınlar birbirinin dostudur. Onlar iyiliği öğütlerler, kötülükten sakındırırlar.” (Tevbe-71) buyurduğu gibi insanın yaratılış gereği sohbet insan için imani ve insani bir ihtiyacıdır. Çünkü sohbet; insan için vazgeçilmez bir gönül gıdasıdır. Sohbet; gönülleri aydınlatan, nurlandıran bir kandildir. İnsanı hidayete ve fazilete ulaştıran rahmanî bir selamlaşma ve öğütleşmedir. İnsana güven ve huzur veren, karanlıkları aydınlatan Gönül feneridir.. Yaşamak için ekmek ve su ne kadar önemli ise, ferdî ve içtimai hayat için sohbet de o kadar önemli ve o kadar elzemdir..
Bugün insanların en çok özlediği şeylerden biri akraba, arkadaş ve dostlarıyla geçmişte yaptığı güzel sohbetlerdir. Öyle değil mi? Bir gönül dostu şöyle diyor: “Gönül ne kahve ister ne kahvehane, Gönül sohbet ister, kahve bahane.” Bu bağğlamda; Evde, Bağda, Bahçede, Tarlada, Kırda, Bayırda yapılan konuşmalar, okulda öğretmenlerin talebelere verdiği dersler, Kahvehanelerde, Çay bahçelerinde, Dost meclislerinde Bayramlaşmalarda dostlar arasında yapılan samimi sıcak konuşmalar.. Hepsi birer sohbettir.. İnsanın Rabbine yönelerek yaptığı duâlar, ibadetler ve tesbihatlar da güzel birer sohbettir. Sohbetler insanlar için dünyevi ve uhrevi pek çok faydası olan birer hayat öğretileridir. Sohbetler; Hak ve hakikate giden yolun gösterildiği, Allaha kulluğun öğretildiği, edep ve âdabın öğrenildiği, nezih ve güzel konuşmaların kazanıldığı, sevgi ve saygının, sevme ve sevilmenin en güzel şekilde yaşandığı, tevâzu ve iltifatın en güzel gösterildiği ortamlardır. Bu bağlamda sohbetler birer ilim ve edeb meclisidir. Sohbet meclisleri; birlik ve beraberliğin, yardımlaşma ve dayanışmanın ittihaz edildiği, dostlukların geliştiği ve olgunlaştığı Gönül meclisleridir... Bazı anlar olur ki, bir dost ile yapılan kısa bir selamlaşma ve hal hatır sorma faslı bile insanın gönlünü rahatlatır ve insana huzur verir. Peygamberimiz Hz.Muhammed (a.s) bir hadisinde: “Her güzel söz sadakadır” buyurduğu gibi sohbetler aynı zamanda Allah katında ecir ve mükafatı olan birer sözlü iyiliktir. Peygamberimiz sohbete önem verirdi. Özellikle Namaz öncesi ve Namaz sonrası Mescid önünde ashabıyla yaptığı kısa sohbetleri önemlidir. O, bu sohbetleriyle insanların dertlerini dinler, ihtiyacı olanların ihtiyacını giderirdi. Soruları ve sorunları olanları dinler, Kur’an ölçeğinde cevap verirdi. Sohbetin feyizli ve faydalı olabilmesi için şu hususlara dikkat edilmelidir. Sohbetler; Hak ve hakikate, iyiye ve güzele davet edici olmalı. Sohbetler; sevgi, saygı ve hoşgörü âdâbında yapılmalı. Konuşmalar tenkit, tahkir ve tahrik edici değil, tebliğ , irşad ve iltifat edici olmalı, ümit ve müjde verici olmalı. Böyle olursa sohbetler verimli, faydalı ve feyizli olur. Sohbetlerde kişilerin özel kusurları ve hataları ifşa edilmemeli. Sohbetlerde dedikoduya, gıybete ve şahsî ihtiraslara yer verilmemeli. Böyle konuşmalara zaten sohbet denmez. Biliniz ki, Sirke nasıl ki, Balın tadını bozarsa, şahsi ihtiraslı çirkin konuşmalar da sohbetin tadını bozar. Çok ve lüzumsuz konuşmak da sohbetin tadını bozar. Bu nedenledir ki, Peygamberimiz Hz.Muhammed (a.s) bizlere şu öğüdü verir: “Allaha ve ahiret gününe inanan kimse; ya hayır söylesin, ya da sussun.” Feyizli bir sohbetin ilkesi ve anahtarı işte budur. Kısa bir selamlaşma ile de olsa birbirinizle sohbetleşin ki, sevginiz ve dostluğunuz güzel ve feyizli olsun.
Allahın rahmeti ve ihsanı sizlerin üzerine olsun!
Cumanız mübarek olsun!
(muallimosman)
Yorum Yazın