REDDİ EVLAT

Ne yazık ki günümüzde bir çocuğu ne düzeltebiliyoruz ne de bozabiliyoruz.

Anne babayız, kim ne yaşıyor çok iyi biliyoruz.

Bazı evlatlar var, anasını babasını reddi miras yapar. Kapıyı çeker gider. Ama bir ana babanın reddi evlat yapma şansı yok. Ne yaparsa yapsın, o senin kanın, canın. Düşünün... Evladınızın yaptığı her şeyden sorumlusunuz.

Daha dün oldu...

İstanbul Başakşehir'de 15 yaşında bir kız çocuğu, evden aldığı bıçakla başka bir okula gidiyor. Bahçedeki çocuklara saldırıyor.

Sekiz çocuğumuzu yaralıyor. İçlerinden biri, 10 yaşındaki Eslem Sare Bulut yavrumuz, kurtarılamıyor, vefat ediyor.

Eskiden uzaklarda duyar,

"bizde olmaz" derdik. Şimdi her hafta kendi okullarımızda aynı haberleri konuşur olduk. Osmaniye'de bir öğretmeni okul bahçesinde vurdular. Van'da bir çocuk okula tüfekle geldi. Küçükçekmece'de bir okulun tuvaletinden silah çıktı.

Çocuklarımızı ne yazık ki kaybettik.

Ne baba korkusu var, ne anne korkusu. Yaşları küçük ama yaptıkları büyüklere taş çıkarıyor. Öğretmenlerin de işi zor, ailelerin de.

Peki sonra ne oluyor?

O bıçağı tutan 15 yaşındaki kızın anası o gece nasıl uyudu? O melek olup giden Eslem'in anası o gece nasıl uyudu? İkisi de uyuyamadı.

Biz evlatlarımızı doyurduk, giydirdik, eline telefon verdik ama gönlünü doyuramadık. Dizimizin dibine oturtamadık.

Şimdi sınıflarda bir sıra boş.

O sıra bir daha dolmayacak. Bir evde bir yatak boş.

Allah hiçbir Anaya evladının acısını, hiçbir Anaya evladının utancını yaşatmasın.