Adama Aşık Kalem

Adama Aşık Kalem

Hep bir yanım sessiz sanki, kendimle bile konuşmuyor, bana kırgın...

Tozlu, bir günahkarın masasında
Evcilleştirilmiş duygular yatıyor.
Ağlamakla yetinen bir adamın ellerinde;
Duygusuzların listesi.
Onlardan olmak istiyor...

Kör, yaşamaz bir ceset olmak istiyor.

Aşkını gizlemeye çalışan bir kalem;
Haykırıyor! Aşığım...
Uğruna ağlamaktan kör olduğu yüz;
Görmüyor, duymuyor hatta görünmüyor.

Aşık olduğu adam;
Sessiz ve içten gülümsüyor.

Mutluluğuna yeter bu
Günlerce gülmesine yeter!
Tek bir gülsen kalem ağlamayı unutur.

Hüseyin Mert Turan