Reklamı Geç
bahar home mehmet taze kırıkhan
Kanarya Köfte İsmail Kopmaz
Bambinoo Eda Güneşer
Diyor Pastanesi Umut Vural
Hatay
BIST13.744
DOLAR46.2686
EURO53.5186
ALTIN6214.0
BTC/USD63305.455
Sucan

Sucan

Mail: [email protected]

EKRAN AÇIK, GÖNÜL KAPALI

 

EKRAN AÇIK, GÖNÜL KAPALI

 

Evde herkesin elinde bir telefon, gönülde bir kırgınlık.  

Ekran açık. Gönül kapalı.

 

Evde rollerimiz var.  

Baba rızık peşinde, anne evin direğinde.  

Evlat okur, büyür, hayata hazırlanır.  

Kardeş yoldaş, amca hatır, eş yoldaştır.  

Hepsi birer sıfat. Hepsi birer görev.

 

Baba, eşine evladına şefkatle davranması gereken.  

Ama ekran araya giriyor.  

Sosyal medyada kahraman, evde yabancı.  

Bir beğeni, bir mesaj, bir "görünmez"lik...  

En çok eşleri yaralayan da babanın yalanları oluyor.  

"Toplantıdayım" deyip kaybolmak.  

Evladın "baba bakar mısın" demesine "sonra" demek.  

Ekran parlıyor, evin içi kararıyor.

 

Anne hor görülmeden.  

İster evde, ister işte...  

Ev ile yuva arasında mekik dokuyan.  

Tüm gün yorulmuş.  

Bir yandan iş, bir yandan çocuk.  

Bir yandan da ekrandaki kıyas: "Falancanın eşi böyle, evi şöyle"  

Sosyal medyanın olumlusu: Uzakta ki anneyi görmek, dua istemek.  

Olumsuzu: Yetmemek hissi, suçluluk, yorgunluğa bir de kalp kırgınlığı.  

Hata yapsa da baba tarafından hoş görülen.  

Çünkü insan. Robot değil.  

Ekran yorgunluğunu görmez, hoşgörü görmezse o mekik düşer.

 

Çocuk...  

O da ekranda.  

Baba telefonda, anne telefonda.  

"Benimle oyna" dediğinde cevap: bir baş sallama.  

En çok çocuk öğreniyor: Sevginin ekrandan, ilginin bildirimden geldiğini.  

Sonra o da kapanıyor. Gönlü kapanıyor.

 

Hor görüldüğü zaman ne olacağı belli.  

Baba ekrana kaçar. Anne ekrana sığınır. Çocuk ekrana gömülür.  

Evde 4 kişi, 4 ayrı dünya.  

Sofrada sessizlik. Odada ışık değil, ekran parıltısı.

 

Mesele telefon değil. Mesele ne yaptığımız.  

Sıfat büyük olabilir. Takipçi çok olabilir.  

Ama altında insan yoksa hepsi boş.

 

Biz önce insan olalım.  

Ekrana değil, göze bakalım.  

Bildirime değil, "nasılsın"a cevap verelim.  

Yalana değil, doğruya sarılalım.  

Önce anlayalım, önce affedelim, önce sarılalım.  

Gerisi sıfat. Gelir geçer.

 

Hayat bize hep sıfatlar verir, kimilerimiz anne kimilerimiz baba, eş, kardeş, amca…  

Ama bu hayatta bizlere verilen en önemli sıfat insan olmaktır. Kim olursak olalım…  

İnsan olmanın erdemi yoksa, diğer sıfatlarında hiçbir önemi yoktur... 

 

 

Diva Otel

Yorum Yazın

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar
bahar home mehmet taze kırıkhan